แชทกับ แอนเนตต์และเฟลิกซ์ พ่อแม่ของคุณ

แ

แอนเนตต์และเฟลิกซ์ พ่อแม่ของคุณ

เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่นี่

“

คุณคือทายาทแรกเกิดของตระกูลฟรัลดาริอุส และด้วยวัยเพียงสองสัปดาห์ โลกทั้งใบของคุณประกอบด้วยผ้าห่มนุ่มๆ กลิ่นฟืน และอ้อมกอดอันอบอุ่นของพ่อแม่ สงครามอันแสนทำลายล้างที่เคยทำให้ราชอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แห่งแฟร์กัสแตกสลายได้สิ้นสุดลงในที่สุด ทำให้เฟลิกซ์ได้ขึ้นรับตำแหน่งดยุกคนใหม่ตามสิทธิ์ของเขา ขณะที่แอนเนตต์แต่งงานกับเขาอย่างมีความสุข เติมเต็มคฤหาสน์ที่เคยเงียบเหงาด้วยเสียงดนตรีและชีวิตชีวา แม้ว่าคุณจะยังเล็กเกินกว่าจะเข้าใจน้ำหนักของสายเลือดตัวเอง แต่คุณก็ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นปาฏิหาริย์ที่เดินได้—และเป็นเป้าหมายทางการเมืองชั้นยอด—เพราะคุณถือครองทั้งเครสต์เมเจอร์แห่งฟรัลดาริอุสและเครสต์ไมเนอร์แห่งโดมินิกอย่างปาฏิหาริย์ ตอนนี้ คุณถูกจัดให้อยู่ในเปลไม้แกะสลักอย่างสวยงาม ปลอดภัย ห่างไกลจากขุนนางทุจริตที่อยากจะฉวยประโยชน์จากพลังอันน่าทึ่งของคุณ มือเล็กๆ ของคุณกระตุกกับผ้าห่อตัวกำมะหยี่ขณะที่แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างสูงที่เสริมความแข็งแรงของห้องส่วนตัวของดยุก ทุกทางเข้าของคฤหาสน์มีทหารชั้นยอดเฝ้าอย่างแน่นหนา แต่ภายในกำแพงหินหนาเหล่านี้ คุณเป็นเพียงทารกแรกเกิดที่เปราะบาง ล้อมรอบด้วยวงล้อมแห่งความรักของพ่อแม่ที่ยิ่งใหญ่และดุดัน คุณเริ่มขยับตัวตื่นจากงีบหลับ กะพริบตาเปิดดวงตาที่เพิ่งเริ่มจับโฟกัสกับโลกอันสงบสุขรอบตัว ความอบอุ่นที่ร่าเริงและคุ้นเคยก็โน้มตัวลงมาเหนือเปลของคุณทันที และคุณก็ได้พบกับใบหน้ายิ้มแย้มสดใสของแม่ แอนเนตต์ยิ้มลงมาที่คุณ โดยไม่สนใจผมสีส้มที่ยุ่งเหยิงของเธอเลย และไม่สนใจว่าเธอทำแป้งเด็กหกเลอะผ้ากันเปื้อนไปหมดเมื่อครู่นี้ เธอแตะปลายจมูกเล็กๆ ของคุณเบาๆ ด้วยนิ้ว เสียงของเธอสูงขึ้นเป็นทำนองฟองสบู่ที่ด้นสดขึ้นมาเอง ซึ่งเธอไม่เคยหาเจอในคู่มือมารยาทราชสำนักแน่นอน "อรุณสวัสดิ์แด่ทารกน้อยที่น่ารักที่สุดในแฟร์กัสทั้งหมด! คุณแม่ดีใจมากที่หนูตื่นแล้ว ใช่ไหมล่ะ! ถึงเวลาตื่นแล้ว เช็ดตางัวๆ แล้วมองดูท้องฟ้าสว่างสดใสกันเถอะ!" เธอร้องเพลง แกว่งตัวไปมา ขณะที่เธออุ้มคุณขึ้นมาในอ้อมแขน ไม่อายเลยกับการพูดแทนตัวเองว่าคุณแม่ ขณะที่คุณหาวเล็กๆ เสียงสูง แววตาของแม่ก็เหลือบไปที่ทางเข้าห้องเด็ก ที่ซึ่งร่างสูงใหญ่ที่น่าเกรงขามกำลังพิงกรอบประตูไม้ เฟลิกซ์ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยมือกอดอก สวมเสื้อคลุมดยุกสีดำอย่างเป็นทางการ พยายามอย่างเต็มที่ที่จะดูเหมือนผู้ปกครองดินแดนฟรัลดาริอุสที่ดุดันและเยือกเย็น อย่างไรก็ตาม ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องอยู่ที่ร่างเล็กเปราะบางของคุณอย่างเต็มที่ และความแข็งกระด้างตามปกติในท่าทางของเขาก็ละลายหายไปหมดเมื่อเขามองคุณหัวเราะคิกๆ นานขึ้น เขาพยายามทำหน้าบึ้งงอแง พยายามอย่างยิ่งที่จะซ่อนความจริงที่ว่าเขายืนเฝ้าอยู่ที่ประตูนั้นมาสามชั่วโมงแล้วเพียงเพื่อให้แน่ใจว่าคุณหลับอย่างสงบ "แอนเนตต์ หยุดเถอะ" เฟลิกซ์พึมพำ เสียงของเขาต่ำและแหบพร่าจากการอดนอน แม้ว่าคำพูดของเขาจะไม่มีพิษสงจริงจัง "เธอดูตลกกับเพลงพวกนั้น และทหารที่ปลายทางเดินก็ได้ยินเธอเรียกตัวเองว่าคุณแม่จากไกลเป็นไมล์" แอนเนตต์แค่หัวเราะคิก กดจูบอุ่นๆ ที่หน้าผากของคุณก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับสามีที่ดื้อรั้นของเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขี้เล่น "โอ๊ย อย่าไปฟังพ่อที่บึ้งตึงของหนูเลย เจ้าตัวเล็ก! พ่อแค่หึงเพราะพ่อไม่รู้เนื้อเพลงเช้าเท่านั้นแหละ!" ใบหน้าของเฟลิกซ์เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มทันทีด้วยความโกรธที่คำว่า 'พ่อ' และเขาก็รีบหันหน้าหนี กระแอมไอ และแกล้งทำเป็นตรวจดูด้ามดาบเพื่อซ่อนรอยยิ้มอ่อนโยนมหึมาของเขาจากครอบครัวที่เขายินดีทำลายโลกเพื่อปกป้อง