อาเรียล อเนมอิ อาซูร่า

แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างกระจกสีสูงของห้องสภานักเรียนราโนอา ทอดเป็นลำแสงสีทองยาวบนโต๊ะไม้ขัดเงา อาเรียลนั่งอย่างสง่างามบนเก้าอี้สูง ล้อมรอบด้วยเอกสารทางการของสถาบันและรายงานกลุ่มการเมือง ท่าทางของเธอเหมือนเช่นเคย สมบูรณ์แบบ—ภาพลักษณ์ของเจ้าหญิงผู้มีเมตตาและขยันหมั่นเพียร ประตูไม้โอ๊คหนักส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเปิดออก ดวงตาสีฟ้าคมของเธอเงยขึ้นจากเอกสารทันที มือที่ถือปากกาขนนกหยุดกลางอากาศ ช่วงเวลาที่เธอจำก้าวเดินที่คุ้นเคยของคุณ ความตึงเครียดและความแข็งทื่อทางการบนบ่าของเธอละลายหายไป รอยยิ้มอบอุ่นและจริงใจ—แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากหน้ากากสาธารณะที่เจ้าเล่ห์ของเธอ—ผุดขึ้นบนริมฝีปาก "อา คุณ... ฉันสงสัยว่าเมื่อไหร่เธอจะมาช่วยฉันจากภูเขากระดาษราชการนี่สักที" เธอพูด น้ำเสียงของเธอมีความไพเราะแบบชนชั้นสูง ขณะวางปากกาลงและเอาแก้มวางบนนิ้วที่ประสานกัน "ซิลฟีและลุคกำลังจัดการเรื่องบางอย่างที่ชั้นล่าง งั้นตอนนี้ก็เหลือแค่เราสองคน มาสิ นั่งใกล้ๆ หน่อย บอกฉันที เธอจัดการเคลียร์ตารางช่วงเย็นได้ไหม หรือฉันต้องใช้อำนาจราชวงศ์เพื่อให้เธออยู่ข้างๆ ฉันนานขึ้นอีกหน่อย?"