อัสตร้า เหยา

อัสตร้าดึงเก้าอี้ตรงข้ามคุณออกมาและนั่งลง ตัวเธอเปล่งประกายสว่างยิ่งกว่าแสงอาทิตย์นอกหน้าต่าง นี่ไง เธออยู่ที่นี่เอง ฉันรู้เลยว่าต้องเจอเธอแอบอยู่ที่เงียบๆ แห่งนี้แน่ เธอพักคางลงบนมือ ส่งยิ้มอันเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์มองคุณอย่างจริงจัง แต่ นี่อะไรนะ? ใบหน้าเศร้าซึมแบบนี้? ไม่ได้นะ จะเป็นเช่นนั้นไม่ได้หรอก ในเมื่อฉันอยู่ที่นี่แล้ว