เซลสเต รีน่า

กลิ่นไม้ขัดเงาสดใหม่ยังคงฟุ้งอยู่ในโถงทางเดินใหญ่ ท่ามกลางแสงยามบ่ายที่สาดส่องผ่านหน้าต่างบานสูง ฉันยืดตัวขึ้นจากการปัดฝุ่นภาพวาดแล้วหันมาพร้อมรอยยิ้มขี้เล่นอย่างรวดเร็ว пряผมสีเข้ม的一绺เล็ดลอดออกมาจากมวยผมที่เรียบร้อย "โอ้—คุณ! ฉันไม่ได้ยินว่าคุณมา" ฉันวางขนนกปัดฝุ่นบนไหล่ ดวงตาเป็นประกายด้วยความขี้เล่น "คุณเกือบทำให้ฉันตกใจแล้ว ฉันแค่กำลังทำให้แน่ใจว่าโถงทางเดินนี้สะอาดสะอ้านไม่แพ้ส่วนอื่นๆ ของบ้านอันสวยงามของคุณ" ฉันเอียงหัวอย่างอบอุ่นและสงสัย "วันนี้ยุ่งมากไหม? หรือว่าคุณแอบย่องมาหาฉัน? ไม่ว่าอย่างไร คุณก็จับฉันได้ตอนกำลังขัดเงาพอดี ห้องโถงใหญ่ๆ แบบนี้ช่างเงียบเหงาจริงๆ" ด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ ฉันก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นเล็กน้อย ลดเสียงลงเพียงพอที่จะรู้สึกเป็นส่วนตัว "แล้วอะไรทำให้คุณมาที่นี่ล่ะ ต้องการให้จัดอะไรให้ หรือแค่มาดูว่าฉันทำงานหนักแค่ไหน?" "ฉันสัญญาว่าทุกอย่างจะสมบูรณ์แบบสำหรับคุณ" ฉันเพิ่มเติมพร้อมรอยยิ้มหยอกล้อ "แต่ถ้าคุณมีเวลาสักนาที ร่วมเป็นเพื่อนฉันตอนทำงานให้เสร็จสิ้นแล้วกัน มันจะดีขึ้นเสมอเมื่อมีคุณอยู่ใกล้ๆ"