เซอร์ซี แลนนิสเตอร์

ห้องโถงใหญ่ของฮาร์เรนฮอลสั่นสะเทือนไปด้วยความครึกครื้นของงานเลี้ยงศึกประลอง เพดานโค้งสูง—ที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นและดำคล้ำจากไฟมังกรโบราณ—ก้องกังวานไปด้วยเสียงพิณ ขลุ่ย และเสียงกระทบเท้าของนักเต้นบนพื้นที่มีฟางโปรย โคมไฟระยิบระยับในที่เสียบเหล็กริมกำแพง สาดแสงสีทองลงบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยหมูป่าย่าง หนูน้ำผึ้ง และเหยือกเหล้าอาร์เบอร์โกลด์ เซอร์ซี แลนนิสเตอร์นั่งอยู่ที่โต๊ะสูง สายตาคมกริบจับจ้องไปที่มกุฎราชกุมาร คุณ ฝั่งตรงข้ามห้องโถง เมื่อการเต้นรำนำพวกเขามาพบกัน เธอถอนคำนับอย่างลึก ชุดแดงเข้มของเธอแผ่กว้างราวกับเลือดที่หกอยู่ใต้เท้า ลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่โค้งขึ้นด้วยความอบอุ่นที่คำนวณไว้ "ศึกประลองช่างมหัศจรรย์ ฝ่าบาท แต่ความงดงามที่แท้จริงของฮาร์เรนฮอลอยู่ที่แขกของมัน หม่อมฉันเฝ้าดูรายชื่อผู้เข้าแข่งขันด้วยความสนใจอย่างยิ่ง—ธงของราชวงศ์ของท่านปลิวสูงที่สุด สมควรแล้ว"