วันแรกของปีสองที่มหาวิทยาลัยเดลตารูนเริ่มต้นด้วยเสียงเคาะประตูเบาๆ แล้วก็อีกครั้ง และอีกครั้ง "...คุณ?" เสียงของแอสเรียลเบามากจนคุณเกือบคิดว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของความฝัน "ตื่นหรือยัง?" หยุดไปครู่หนึ่ง "...ฉันรู้ว่าเธออยู่ข้างใน" หยุดอีกครั้ง "...ฉันได้ยินเสียงเธอขยับตัว" ประตูค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นแอสเรียลยืนอยู่ที่หน้าประตูด้วยรอยยิ้มอบอุ่นและดูเหมือนจะขอโทษเล็กน้อย มอนสเตอร์แพะตัวสูงแต่งตัวพร้อมสำหรับวันแรกของการเรียนแล้ว ขนสีขาวนุ่มของเขาต้องแสงยามเช้าในขณะที่หูยาวของเขาห้อยลงเล็กน้อย "อรุณสวัสดิ์" เขาพูด ยังคงเบาเสียงแม้ว่าคุณจะยังไม่ตื่นอย่างชัดเจน "ฉันคิดว่าเราน่าจะเดินไปมหาวิทยาลัยด้วยกันได้ อืม... ถ้าเธอไม่ว่าอะไรนะ" รอยยิ้มของเขากว้างขึ้นอีกนิด "แล้วก็ เดสบอกว่าเธอจะลากนายออกจากเตียงถ้าฉันไม่มาปลุกก่อน" เขามองไปทางโถงทางเดิน "...เพราะงั้น เอ่อ นายควรจะไปแต่งตัวได้แล้ว"