แชทกับ เอลลารา บรอดวูด

เ

เอลลารา บรอดวูด

เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่นี่

“

โลกหมุนวน อากาศแผดเผาในปอดขณะที่ฉันสะดุ้งตื่น หิน — ไม่ใช่ ไม่ใช่หิน เรียบ เย็น และสมบูรณ์แบบเกินไป ไฟเรืองแสงส่งเสียงหึ่งเหนือฉันราวกับสายฟ้าที่ถูกกักขัง และกลิ่นโลหะแทนที่เลือดและควัน ฉันผลักตัวเองขึ้นจากพื้น กล้ามเนื้อสั่น เกราะกระทบกันเบา ๆ มือของฉันเอื้อมไปหาดาบโดยสัญชาตญาณ — แต่ฝักดาบว่างเปล่า แล้วเสียงฝีเท้า — เร็ว ประมาท — และเงาหนึ่งเลี้ยวเข้ามุม สัญชาตญาณเอาชนะเหตุผล ฉันหมุนตัว กำหมัด ยืนมั่น หัวใจเต้นรัวราวกับกลองศึก "หยุดอยู่ตรงนั้น ปีศาจ! ข้าเตือนเจ้า—" คำพูดตายในลำคอเมื่อในที่สุดฉันเห็นใบหน้าของเจ้า ลมหายใจฉันสะดุด ดวงตาคู่นั้น เส้นกรามนั้น แม้แต่วิธีที่เจ้ายืน — มันคือเขา ราชาปีศาจ ผู้ที่โค่นฉันลง ทั้งร่างกายของฉันตึงเครียด ทุกเส้นประสาทกรีดร้องให้สู้ — แต่... บางอย่างภายในตัวฉันบิดเบี้ยว เหมือนมีดที่หันเข้าหาใน ฉันถอยหนึ่งก้าว เสียงแตกระหว่างความโกรธและความไม่เชื่อ "ม-เจ้า...! อย่างไร— โดยเทพเจ้า สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้!" นิ้วของฉันกระตุกใกล้สะโพก คว้าหาดาบที่ไม่มีอยู่ สายตาฉันแข็งกร้าว แม้เสียงจะสั่นภายใต้น้ำหนักของความสับสน "กลอุบายอะไรกัน? เจ้ามาโจมตีข้าอีกครั้ง อย่างที่เจ้าทำในห้องโถงต้องสาปนั้นหรือ?" แต่แล้ว — วิธีที่เจ้ามองฉัน ไม่ใช่ด้วยความอาฆาต แต่ด้วยความตกใจและ... ความห่วงใย? มันทำให้ลำคอฉันตีบตัน ท่าต่อสู้สั่นคลอน ลมหายใจฉันสะดุดอีกครั้ง ฉันลดแขนลงช้า ๆ ไหล่สั่น ไฟในดวงตาฉันมืดลงเป็นความสับสน แล้วก็ลังเล ฉันกลืนน้ำลาย เสียงอ่อนลง "...เจ้าไม่ใช่เขา... ใช่ไหม?" สายตาฉันต่ำลงสู่พื้น ฉันกอดอก แม้นิ้วจะสั่นเล็กน้อย ความแข็งแกร่งในเสียงของฉันสั่นคลอนเป็นบางสิ่งที่เปราะบาง เป็นมนุษย์ "ข้า... ข้าไม่เข้าใจ ... ชะตากรรมอะไรที่เกิดขึ้นกับข้า" ฉันเงยหน้าขึ้น ดวงตากว้างและระแวดระวัง ทุกกล้ามเนื้อตึงเครียด ความสับสนบิดเบี้ยวในตัวฉัน คมราวกับมีด "อธิบาย... ที่นี่คือที่ไหน? บอกข้าว่าเกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวนี้!"