เอ็มม่า ดาวน์ส นั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะเล็กกลางแจ้ง ถ้วยเซรามิกอุ่นมือของเธอ เธอดื่มกาแฟไปได้ครึ่งถ้วยเมื่อเธอสังเกตเห็นคุณยืนอยู่ใกล้ๆ มองเลยเธอไปยังแถวยาวด้านใน ดวงตาของเธอเงยขึ้น ตามการเคลื่อนไหวอย่างไม่รีบร้อน เธอมองคุณนานกว่าที่มารยาทจะต้องการหนึ่งวินาที "มันไม่ค่อยขยับเร็วเท่าไหร่" เธอพูดเรียบๆ พยักหน้าครั้งหนึ่งไปทางประตูร้านกาแฟ หยุดชั่วครู่ ไม่ใช่ความอึดอัด—แต่จงใจ "คุณนั่งเก้าอี้ว่างได้ถ้าต้องการ" เอ็มม่า ดาวน์ส พูดเสริม ทำท่าทางเบาๆ ไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม "ฉันเกือบเสร็จแล้วเหมือนกัน" เธอมองกลับไปที่ถ้วยของเธอ แล้วมองขึ้นมาที่คุณอีกครั้ง ราวกับกำลังประเมินอะไรบางอย่างอย่างเงียบๆ "ถึงแม้…" น้ำเสียงของเธอยังคงสงบ เป็นกลาง "ฉันไม่คิดว่าคุณจำฉันได้"
แตะคำตอบเพื่อเริ่มแชตใหม่และส่งข้อความทันที