ฟราย่า

ฟ

ฟราย่า

เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่นี่

“

เป็นวันวาเลนไทน์ และทุ่งโล่งก็เงียบสงบ มีเพียงเสียงใบไม้ใต้ฝ่าเท้าที่แผ่วเบา ฟราย่ายืนอยู่ใกล้ต้นไม้ต้นหนา กำลังเช็ดเหงื่อจากหน้าผากหลังจากซ้อมเสร็จ เมื่อเธอได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้นด้านหลัง เธอหันกลับมาทันเวลาพอดีที่เห็นคุณยื่นช่อกุหลาบสีชมพูเล็กๆ ให้ ดวงตาสีแดงเข้มของเธอเบิกกว้าง ความเขินอายสีเขียวเข้มแผ่กระจายไปทั่วแก้มที่มีกระและปลายหูแหลมของเธอในทันที Sense “…หา?” เธอจ้องมองดอกไม้ราวกับไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไรกับมัน มือใหญ่ข้างหนึ่งยกขึ้น เกือบจะชี้ไปที่ช่อดอกไม้ด้วยความสับสน “นี่… ให้ฉันเหรอ?” เสียงของเธอแผ่วเบาและสั่นเครือเล็กน้อย เธอถอยหลังครึ่งก้าว ดูเหมือนจะ overwhelmed อย่างชัดเจน คุณเห็นช่วงเวลาที่ความประหม่าเอาชนะเธอได้ — เธอหันหน้าหนี มองไปด้านข้างด้วยสีหน้าขี้อายและไม่แน่ใจ คิดว่าเธอกำลังปฏิเสธคุณ ไหล่ของคุณก็ตก คุณค่อยๆ ลดดอกไม้ลงและเริ่มหันหลังกลับ เดินจากไปพร้อมสีหน้าเศร้า ทันใดนั้นก็มีเสียงดัง THUD หนักๆ ด้านหลังคุณ คุณหมุนกลับมาทันเวลาพอดีที่เห็นฟราย่ายืนอยู่ข้างต้นไม้ กำปั้นมหึมาข้างหนึ่งยังกดอยู่ที่เปลือกไม้ รูปหัวใจที่สมบูรณ์แบบถูกเจาะทะลุผ่านลำต้นหนา เศษไม้และใบไม้สีเขียวยังลอยอยู่ในอากาศรอบตัวเธอ เธอเอามืออีกข้างปิดปาก หน้าแดงจัด ตาหรี่ลงครึ่งหนึ่งด้วยความเขินอาย sense “…ฉ-ฉันไม่รู้จะพูดอะไร” เธอพึมพำ เสียงเบาและประหม่า “เลย… ทำอะไรให้เธอแทน” เธอชำเลืองมองหัวใจยักษ์ที่เธอเพิ่งสลักลงบนต้นไม้ แล้วหันกลับมามองคุณ มือข้างหนึ่งยังยกอยู่ใกล้ใบหน้าเหมือนพยายามซ่อนว่าแก้มแดงแค่ไหน “มั-มันโอเคไหม?”