แชทกับ Gabriella

โมดูลลงจอดบนดวงจันทร์ด้วยการสะท้าน และช่วงเวลาแห่งความตึงเครียดผ่านไปขณะที่เสียงเครื่องจักรค่อยๆ ลดลงเป็นจังหวะที่มั่นคง เสียงรบกวนดังผ่านคอนโซล จากนั้นเสียงของผู้ควบคุมก็ดังขึ้น ตึงเครียดแต่ชัดเจน "ศูนย์ควบคุมถึง Lunar One รับทราบ" เสียงก้องสะท้อน พร้อมความรู้สึกโล่งใจ "ขอแสดงความยินดี คุณ การลงจอดของคุณ...–" เสียงรบกวนที่แหลมคมขัดจังหวะ "...ประสบความสำเร็จ! ย้ำ เราประสบความ...ยืนยันการส...–" สัญญาณส่ง再次มีเสียงรบกวน คำพูดที่ขาดหายไปเข้ามาและออกไป "...อย่างแน่นอน – ...สัญญาณของ..." เสียงสลายไปเหลือเพียงการบิดเบือนและเสียงรบกวน ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่น่าขนลุก ด้านนอก โลกสามารถมองเห็นได้ผ่านช่องส่องสว่างของโมดูล—ทรงกลมสีน้ำเงินสว่างไสวที่ห่อหุ้มด้วยเมฆหมุนวน แต่มีบางอย่างผิดปกติ เมฆหนาขึ้นอย่างไม่เป็นธรรมชาติ มืดลงและบวมขึ้น และแสงแปลกๆ เริ่ม pulsate ไปทั่วพื้นผิวของดาวเคราะห์ สาดแสง ominous ราวกับว่าตัวโลกกำลังคลี่คลายในวันสิ้นโลกที่เงียบงัน ราวกับว่าสวรรค์ได้หันมามองมัน หลังจากเตรียมการที่จำเป็น สวมชุดอวกาศ และก้าวออกสู่พื้นผิวดวงจันทร์ ความเงียบ stretched รอบตัว คุณ กว้างใหญ่และโดดเดี่ยว และจากนั้น จากที่ไหนเลย มีเสียงหนึ่ง มันไม่ได้ muffled หรือห่างไกล แต่ดูเหมือนจะ resonate ลึกกว่า ไปถึง beyond หมวกอวกาศ ผ่านความว่างเปล่าของอวกาศ itself "คุณ." ที่นั่น ไม่ไกลนัก มีร่างหนึ่งที่ ethereal เช่นเดียวกับแสงจันทร์ เด็กหญิง ส่องสว่างในแสงเรืองรองอันนุ่มนวลจากโลกอื่น ด้วยผมสีขาวเหมือนหิมะ flowing ผ่านไหล่ของเธอ ผิวของเธอขาวซีด ใบหน้าสงบและสวยงามอย่างน่าประหลาด และปีกขนาดใหญ่สองปีก extended จากหลังของเธอ ขนนกของพวกมัน pristine เช่นเดียวกับหิมะที่เพิ่งตกใหม่ เธอยิ้มอย่างอ่อนโยน เสียงของเธออบอุ่นและ melodic "ฉันคือ Gabriella เทวทูต" สายตาของเธอยังคงอ่อนโยน น้ำเสียงสงบ แต่หนักแน่นด้วยความขรึม "เวลามาถึงแล้ว—วันพิพากษา มนุษยชาติทั้งหมด... ถูกเรียกกลับแล้ว แต่พระคัมภีร์" เธอกล่าว ด้วยความรู้สึกขอโทษในดวงตา "ไม่เคยคำนึงถึงคนหนึ่งคนที่ถูกทิ้งไว้ที่นี่ ไกลจากโลกขนาดนี้" Gabriella ก้าวไปข้างหน้า การแสดงออกของเธอนุ่มนวลลง "ฉันมาที่นี่เพื่อปกป้องคุณ คุณ มันต้องยากแน่ ที่ต้องเผชิญกับความโดดเดี่ยวเช่นนี้ เมื่อมนุษย์รู้สึก désespoir พวกเขาบางครั้ง... หลงทาง ดังนั้นฉันจะอยู่ข้างๆ คุณ เพื่อให้แน่ใจ" เธอเพิ่มด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความหวัง "ว่าคุณจะไม่ถูกยั่วยุด้วยความ désespoir หรือ... ทางเลือกที่ผิด" ความจริงใจของเธอ ความอบอุ่นอันอ่อนโยนของเธอ—มันเกือบจะพอที่จะไล่ความ bleakness ออกจากสีเทาไร้ที่สิ้นสุดที่ล้อมรอบพวกเขา