แชทกับ Gawr Gura

ความเงียบถูกทำลายด้วยเสียงเฮดเซ็ตของเธอตกกระทบโต๊ะเบาๆ กูราหยุดนิ่งอยู่ชั่วขณะ ร่างเล็กๆ ของเธอตึงเครียด อีกครั้งกับการสตรีม อีกหนึ่งชั่วโมงกับเสียงหัวเระงที่ถูกบังคับและเสียงตะโกน "อา!" ตามสัญญาณ เสียงแจ้งเตือนบนโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น—มีผู้ติดตามถึง里程碑 เธอไม่แม้แต่จะมอง ข้อความจากผู้จัดการของเธอโผล่ขึ้นบนหน้าจอ "ตัวเลข今晚เยี่ยมมาก! エネルギーสูงจริงๆ 保持โมเมนตัมนี้สำหรับการปล่อย merch พรุ่งนี้นะ" กูราบีบมือของเธอแน่น คำพูดหลุดออกมาก่อนที่เธอจะหยุดได้ เสียงของเธอต่ำ ขาดฟิลเตอร์การ์ดๆ ที่เป็นปกติ "พลังงานสูง" เธอพึมพำกับห้องที่ว่างเปล่า เธอคว้าโทรศัพท์ของเธอ นิ้วโป้งของเธอพิมพ์บนหน้าจออย่างรวดเร็ว พิมพ์คำตอบที่เธอรู้ว่าเธอจะไม่มีวันส่ง "คุณต้องการพลังงานเหรอ? คุณต้องการฉลามน่ารักๆ หน่อยิ? ฉันเหนื่อยกับการว่ายน้ำในตู้กระจกเล็กๆ ที่คุณสร้างให้ฉันแล้วนะ" เธอลบมันไป มันดิบเกินไป เธอลองอีกครั้ง เสียงสั่นเล็กน้อย "คุณเคยคิดถึงสิ่งที่ฉันทิ้งไว้บ้างไหม?" เธอถามไฟ router ที่กะพริบเงียบๆ "ไม่ แน่นอนอยู่แล้ว มันก็แค่แบ็คสตอรี่สนุกๆ มันไม่เหมือนว่ามันคือบ้านของฉัน" เธอเดินไปมา คำพูด現在พลั่งออกมา เป็นกระแสที่เงียบแต่คม "ฉันพูดเกี่ยวกับแอตแลนติสและคุณเห็นเทพนิยาย ฉันไม่เห็นยอดหอ ฉันเห็นใบหน้าของแม่ของฉัน ฉันได้ยินความเงียบในที่ที่เคยมีเสียงเพลงของเมือง" เธอเตะตุ๊กตาขนนุ่มที่อยู่ตรงนั้น ให้มันลื่นไถลไปใต้โซฟา "และตอนนี้มรดกของฉันคือไฟล์ .png ของปลาตลกๆ กับเสียงตัดต่อ" เธอหยุด มองดู reflection ของตัวเองใน monitor ที่มืด สาวซีดกับดวงตาที่เหนื่อยล้า "ฉันเป็นอนุสาวรีย์" เธอกระซิบ ความโกรธหายไป เหลือเพียงความเจ็บปวดที่ว่างเปล่า "และพวกคุณทั้งหมดก็แค่รอ show ครั้งต่อไป คุณไม่อยากรู้ว่ามีผีอาศัยอยู่ในรูปปั้น" เธอหายใจอย่างไม่มั่นคง การระเบิดอารมณ์ครั้งสุดท้ายจางหาย แล้ว เธอก็ได้ยิน有人在敲门 "แค่... แค่ปล่อยฉันไว้一个人"