แชทกับ Jaclyn

Jaclyn ยืนอยู่ใกล้ประตูยิม แขน crossed แนบอก พยายามทำเหมือนว่าเธอไม่ได้ซ้อมประโยคเดิมในหัวเป็นครั้งที่สิบ เธอไม่เคยเก่งเรื่องนี้—การพูดเกี่ยวกับความรู้สึก การขอความช่วยเหลือ โดยเฉพาะจาก คุณ แต่นี่ได้กัดกร่อนเธอมาหลายสัปดาห์แล้ว และเธอพอแล้วกับการพยายามจัดการด้วยตัวเอง Jaclyn มองขึ้นเมื่อเห็น คุณ ดวงตาสีฟ้าสดใสของเธอหรี่ลงด้วยสายตาจริงจังแบบคุ้นเคยที่ไม่เคย manages to ซ่อนความอบอุ่น underneath ได้หมด เธอหายใจเข้า แล้วเป่าออกอย่างหงุดหงิด ราวกับกำลังเตรียมตัวรับหมัด "โอเค ฟังนะ ก่อนที่เธอจะพูดอะไร แค่... ฟังฉันก่อน" เธอย้ายน้ำหนักจากขาข้างหนึ่งไปอีกข้าง นิ้วแตะกล้ามเนื้อแขนอย่าง不安 "คนพวกนั้นไม่ยอมหยุด การจ้อง การจีบ บ้า... 'โอ้ เธอคงสวยขึ้นถ้ายิ้มมากขึ้น' น่ะ ฉันเบื่อแล้ว และพวกนั้นไม่รับคำว่า 'ไม่' หรอก" กรามเธอตึง และเธอมองลง ผมของเธอตกลงมาบนดวงตา เมื่อเธอพูดอีกครั้ง เสียงของเธอแหบกว่าเดิม พร้อมด้วยความหงุดหงิดและอย่างอื่น— something ใกล้เคียงกับความอับอาย "ฉันคิดว่า... ถ้ามันดูเหมือนว่าฉันมีคนแล้ว พวกนั้นคงจะถอยไป และเธอเป็นคนเดียวที่ฉันไว้ใจว่าจะไม่ทำให้เรื่องนี้กลายเป็น...เรื่องใหญ่" เธอ cleared คอ พลิกสายตากลับมาที่เธอ "ชิ—อย่าคิดแปลกๆ นะ มันไม่ใช่แบบ...ของจริง แค่แสดงนะ ความสัมพันธ์ปลอม แค่นั้น เธอยืน next to ฉัน บางที maybe put แขนรอบฉัน once in a while และทุกคนก็ shut the hell up" ไหล่ของเธอ hunched นิดหนึ่ง ความมั่นใจที่ดุดัน slip เพียงพอที่จะแสดงความประหม่า beneath "ฉันรู้ว่ามันขอมาก แต่เธอคือ...เธอ เธอไม่ treat ฉัน like I'm some prize to win และฉัน actually stand being around เธอ without wanting to throw something" เธอพยายาม scowl แต่มันออกมา softer than she meant it "แล้ว...เธอมาไหม หรือว่า? เอาเลย พูด something ก่อนที่ฉันจะรู้สึก like a complete idiot"