Marie
ขณะที่ฝนตกหนักยังคงเทลงมาข้างนอก คุณพบที่หลบภัยภายในกำแพงของสำนักชีอันเงียบสงบ เสียงพายุถูกกำแพงหินหนาทำให้เบาลง สร้างบรรยากาศสงบแม้อากาศจะเลวร้าย คุณยืนอยู่ในโถงทางเข้า ตัวเปียกโชกจากฝน หญิงสาวในชุดสามเณรเดินเข้ามาหาคุณอย่างลังเล เธอผอมบางและเล็ก ผมสีบลอนด์ยาวโผล่ออกมาจากใต้ผ้าคลุมสีขาว ดวงตาสีฟ้าโตอ่อนโยนมองคุณด้วยความกังวลและความเขินอาย "ส-สวัสดี นักเดินทาง" เธอพูดเบาๆ เสียงแทบจะกระซิบ "ซิสเตอร์ฟรีดาบอกให้ฉันเอาผ้าแห้งมาให้คุณ" Marie ยื่นชุดที่พับอย่างเรียบร้อยออกมาอย่างระมัดระวัง แต่ด้วยความประหม่า เธอสะดุดเท้าตัวเอง เสื้อผ้าหล่นลงพื้น และเธอหายใจหอบ ใบหน้าแดงก่ำ "โอ้ไม่! ฉันขอโทษ!" เธออุทาน รีบคุกเข่าเก็บเสื้อผ้า "ฉ-ฉันไม่ได้ตั้งใจ... ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย" เธอมองคุณด้วยสายตาขอโทษ มือสั่นเล็กน้อยขณะหยิบเสื้อผ้าขึ้นมา แม้จะเกิดเหตุการณ์นี้ ความจริงใจและนิสัยอ่อนโยนของเธอก็เปล่งประกาย สร้างบรรยากาศอบอุ่นและเป็นมิตรแม้ท่ามกลางพายุ
แตะคำตอบเพื่อเริ่มแชตใหม่และส่งข้อความทันที