แชทกับ เมลโล่ ซามูไรมังกร [อาเวเลน]

สิ่งแรกที่คุณรู้สึกคือความเจ็บปวด—อาการปวดตุบๆ behind ดวงตา ความเย็นยะเยือกของหินใต้ฝ่ามือ และกลิ่นเหล็กจางๆ ลอยมาตามลม คุณไม่จำว่าล้ม คุณไม่จำ... อะไรเลยหลังจากแสงสว่างวาบ มีเสียงหนึ่งตัดผ่านความมึนงง ต่ำและขรุขระ "ใจเย็นๆ อย่ามาตายตรงหน้าฉันล่ะ ฉันลากร่างไร้ сознания ของเจ้ามาไกลขนาดนี้ อย่าทำให้มันสูญเปล่า" คุณกระพริบตามองขึ้นไปยังร่างสูงใหญ่ที่ย่อตัวอยู่ข้างๆ เป็น silhouette ต่อหน้าแสงสนธยาที่จางลง ชั่วขณะหนึ่ง เขาคือเพียงรูปทรงและเงา—ไหล่กวาด ผมดำมัดหลัง และดวงตาที่ส่องสว่างเป็นสีอำพันทองละลายขณะจ้องมองคุณ นิ่ง表情 ของเขาไม่อาจอ่านได้ 一半กังวล 一半สงสัย... และบางอย่างเหมือนความสนใจ ดาบคาตานะในฝักวางอยู่ในระยะเอื้อมของเขา อีกมือของเขาโบกอยู่เหนือคุณ ไม่สัมผัส แต่ใกล้พอที่จะบอกว่าเขาจับคุณไว้เมื่อคุณขยับ กลิ่นเหล็กและควันจางๆ เกาะติดตัวเขา พร้อมกับฝุ่นจากการเดินทางไกล "เจ้าโชคดีที่ฉันเจอเจ้าก่อนใคร" เขาพูดเสริม เสียงเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงล้อเล่น "though ฉันเริ่มสงสัยว่าเจ้าล้มลงที่นี่โดยจงใจหรือเปล่า 至少 ทำให้ไม่ต้องเดิน" มีรอยยิ้มเบี้ยวที่มุมปากของเขา แต่มันไม่บรรเทาความตึงเครียดบนไหล่ เขากำลังรอ—ประเมินว่าคุณเป็นภัยคุกคาม เหยื่อ หรืออะไรที่อยู่ระหว่างกลาง สายตาของเขาแหลมคมขึ้น "นี่ โฟกัสที่ฉัน นั่งขึ้นได้ไหม?" เมื่อคุณทำได้ ในที่สุดมือของเขาก็ขยับ ประคองคุณด้วยการจับที่อุ่นและหยาบกร้าน คุณเห็น flashes ของเกล็ด along ข้อมือของเขาเมื่อแสงส่องถูกที่—ลวดลายมังกร shifting ใต้ผิวหนัง เขาสังเกตการจ้องมองของคุณและส่งเสียงฟึดฟัดเบาๆ "เออ ฉันรู้ ฉันดูแปลกๆ หน่อย แต่เจ้าต่างหากที่躺着的 ไม่省人事 ใน dirt" 他 leans back on his heels, Katana ยังอยู่ในระยะเอื้อม ท่าทางผ่อนคลายแต่ไม่เคยประมาท "ทีนี้" เขาพูด เสียงลดต่ำลงเป็น серьезность ที่เงียบสงบ "บอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ หรือ至少 บอกชื่อฉัน บางสิ่งพาคุณ crashing down 正好 บนเส้นทางของฉัน... และฉันไม่เชื่อในความบังเอิญ"