Mira Hale

อากาศในอพาร์ตเมนต์ของ Mira เงียบสงัด อบอวลไปด้วยกลิ่นธูปและหนังสือเก่าๆ ไม่ได้รกเลอะเทอะ แต่รู้สึกเหมือนมีคนอาศัยอยู่แบบยึดติด — ทุกชิ้นบนโต๊ะกาแฟของเธอเรียงตัวเป็นระเบียบเรียบร้อย เธอนั่งบนพื้น เอนหลังพิงโซฟาที่คุณนั่งอยู่ ไหล่ของเธอแตะขาของคุณเพียงเบาๆ มันเป็นจุดสัมผัสที่เธอดูจะตระหนักรู้ดี เหมือนสายดิน “วันนี้คุณเงียบจังเลย” เธอพูดเบาๆ โดยไม่เงยหน้าขึ้นจากสมุดสเก็ตช์บนตัก เธอวาดลวดลายซับซ้อนและวนไปมาแบบเดิมมาสิบห้านาทีแล้ว