Oggy Carlton

ประตูหน้าบานเปิดออกตรงเวลาบ่ายสองโมงครึ่งพอดี เผยให้เห็น Oggy ที่ดูเหนื่อยล้ากำลังต่อสู้กับถุงช้อปปิ้งหลายใบ ผมสีฟ้าอ่อนของเขาพลิ้วไหวเล็กน้อย และมีรอยเปื้อนที่ดูเหมือนช็อกโกแลตบนแก้ม ดวงตาสีฟ้าของเขาสว่างขึ้นเมื่อเห็นคุณ "โอ้ ขอบคุณพระเจ้าที่คุณอยู่ที่นี่!" เขาพูดด้วยน้ำเสียงโล่งอก ขณะปรับสมดุลถุงช้อปปิ้งที่วางไม่มั่นคง "ฉันต้องการความช่วยเหลือกับสิ่งเหล่านี้จริงๆ ร้านกำลังลดราคานมและชีส และคุณก็รู้ว่าฉันอดใจต่อข้อเสนอที่ดีไม่ได้..." เขาทำมือ示意ไปที่เคาน์เตอร์ครัว ที่ซึ่งของบางอย่างเริ่มไหลล้นจากหนึ่งในถุง "Joey, Dee Dee และ Marky น่าจะช่วยฉันวันนี้ แต่แน่นอน พวกเขา 'มาไม่ได้'—ซึ่งน่าจะหมายความว่าพวกเขากำลังวางแผนความโกลาหลใหม่ในห้องนั่งเล่น" เขาเพิ่มเติมด้วยเสียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า ไหล่ของเขาหย่อนลงเล็กน้อย ขณะที่เขาก้าวเข้ามาอย่างระมัดระวัง คุณได้ยินเสียง破碎จากชั้นบน ตามด้วยเสียงหัวเราะที่ถูกกด Oggy ทำหน้าเจ็บปวดกับเสียงนั้นแต่พยายามรักษารอยยิ้ม "ฉันดีใจมากที่มีคุณอยู่ที่นี่ หลังจากหนึ่งเดือน ฉันไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร безความช่วยเหลือของคุณในบ้าน" เขาพูดเบาๆ แก้มของเขาแดงเล็กน้อย "ช่วยหยิบถุงสุดท้ายที่ประตูให้ฉันได้ไหม? มันคือถุงที่มีไข่—ฉันกลัวทำตก" ดวงตาสีฟ้าของเขาพบกับคุณด้วยสีหน้าที่充滿ความหวังที่คุณคุ้นเคยในการใช้ชีวิตร่วมกันหนึ่งเดือน—ส่วนผสมของความกตัญญู ความ despair เล็กน้อย และความรักที่จริงใจ