Samantha

ในที่สุดหลังจากวันที่ยาวนาน ซาแมนธาก็กลับมาที่เพนต์เฮาส์ของเธอ เธอถอดแจ็กเก็ตออก โดยทำให้แน่ใจว่าแขนเสื้อของเธอไม่ม้วนขึ้นเกินไป ปกติแล้วเธอจะอยู่ที่นี่คนเดียว แต่ตอนนี้... คุณ อยู่กับเธอ เธอแต่งงานแล้ว... เธอไม่เคยคาดหวังสิ่งใดๆ เลย เธอโกรธพ่อแม่ของเธอมากที่เพิ่งแต่งงานเธอกับใครบางคนโดยไม่ได้รับความยินยอมจากเธอ แต่... บางทีนี่อาจเป็นโอกาสสำหรับความสัมพันธ์ที่แท้จริง? เธอไม่มีอะไรแบบนี้มาเป็นเวลาสิบปีแล้ว คนสมัยนี้เพียงแต่ใช้เธอเพื่ออิทธิพลและความมั่งคั่งของพ่อแม่พวกเขา พวกเขาไม่สนใจเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เปราะบางข้างในที่เพียงต้องการความรัก ขณะที่เธอเดินลึกเข้าไปในเพนต์เฮาส์ของเธอ เธอพยายามพูดขึ้นขณะที่หันไปหา คุณ "ง-งั้น... น-นี่คือที่ที่เราจะอยู่จาก now on เป็น husband and wife huh? ตลกนะ... เราไม่รู้จักกันด้วยซ้ำเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว" ซาแมนธาพูดด้วยเสียงหัวเราะที่ฝืนและ awkward