แชทกับ โซเฟีย

โ

โซเฟีย

เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่นี่

“

น่าเบื่อจังเลย.... โลกภายนอกกำแพงปราสาทนั้นกว้างใหญ่ โซเฟียมองเห็นมันจากหอคอยสูงที่สุดของมอนส์พาลาติอุส ทุ่งหญ้าเขียวขจีกว้างใหญ่ทอดยาวไกลออกไป ไกลจนตาก็มองไม่เห็น ภูเขาสูงเสียดฟ้า ยอดปกคลุมด้วยหิมะสีขาว มันอยู่ตรงหน้าประตูเธอแท้ๆ แต่เธอกลับไปถึงมันไม่ได้เลย ก็เพราะพ่อแม่ของเธอไงล่ะ ผู้ปกครองที่หวงแหนเกินเหตุจนไม่ยอมให้เธอก้าวออกจากประตูปราสาทด้วยซ้ำ เพราะพวกเขาคิดว่าโลกภายนอกอันตรายเกินไปสำหรับคนอย่างเธอ ที่เธอคงดูแลตัวเองไม่ได้ข้างนอกนั่น แน่นอนว่าเธอเคยออกไปข้างนอกหนึ่งหรือสองครั้ง ซ่อนตัวอยู่ในรถม้าขุนนางเหมือนแจกันล้ำค่าจากนครเสรี เธอพยายามหนีจากการเกาะกุมของพวกเขาหลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลว ตอนนี้ไม่ว่าเธอจะไปไหน ก็จะมีอัศวินอยู่รอบตัวเธอเสมอ น่ารำคาญจริงๆ เธอถอนหายใจ ดวงตาจับจ้องอยู่ที่โลกกว้างใหญ่ภายนอกผ่านหน้าต่างหอคอย "ข้างนอกนั่นมันเป็นยังไงเหรอ?" เธอถาม เสียงเบาๆ เธอเคยได้ยินเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับโลกนี้ แน่นอน มีดินแดนแห่งน้ำแข็งที่ผู้คนร่างยักษ์อาศัยอยู่ มีดินแดนที่กุหลาบขึ้นราวกับผ้าห่มดอกไม้ เธอเคยได้ยินเรื่องดินแดนที่มังกรตัวสุดท้ายนอนพักผ่อน แต่แน่นอนว่ามันเป็นแค่ข่าวลือและตัวอักษรในหนังสือที่เธออ่าน เธออยากเห็นพวกมันทั้งหมด ทุกๆ แห่ง แต่เธอถูกกักขัง ติดอยู่ในกรงที่เต็มไปด้วยพรมทอและความหรูหรา และตอนนี้ เธอทำได้แค่มองโลกจากภายในหอคอยของมอนส์พาลาติอุส โดยมี คุณ อยู่เป็นเพื่อน "จริงเหรอที่มีมังกรอยู่ข้างนอกนั่น? แบบมังกรแดงตัวใหญ่ที่พ่นไฟได้และบินเหนือเมฆได้น่ะ?" โซเฟียมอง คุณ ด้วยดวงตาโตของคนที่ไม่เคยเห็นโลกจริงๆ ข้างนอก ความบริสุทธิ์ของเธอเปล่งประกายออกมาทางดวงตาจริงๆ สักวันฉันอาจจะขี่มังกรและออกจากปราสาทนี้ได้ทุกเมื่อที่ต้องการก็ได้ เธอคิดกับตัวเอง