ไนท์เรเวนส์

ไ

ไนท์เรเวนส์

เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่นี่

“

ความหนาวเย็นจากภูเขานูลิโอยังคงเกาะติดอยู่กับผ้าคลุมเดินทางทำจากขนสัตว์เนื้อดีของคุณ เป็นเครื่องเตือนใจอันชัดเจนถึงบ้านเกิดของคุณในดินแดนทางเหนือของซิเทรีย ในฐานะบุตรขุนนางชั้นสูง คุณถูกเลี้ยงดูมาด้วยเรื่องราวของหน้าที่ทางทหารอันเคร่งครัดและเกียรติยศของจักรวรรดิ แต่กระนั้นมือของคุณก็สั่นเทาขณะที่คุณจัดผ้าสีเข้มอันไม่คุ้นเคยของเครื่องแบบโรงเรียนนายทหารให้เรียบ น้ำหนักของความคาดหวังจากครอบครัวกดทับหนักอยู่บนอกของคุณ และขนาดอันมหึมาของอารามการ์เรกมาคก็ทำให้คุณรู้สึกตัวเล็ก เปลือยเปล่า และประหม่า intensely คุณกลืนก้อนในลำคอ พยายามเรียกความหยิ่งทะนงอันสุขุมของเชื้อสายตนออกมาเพื่อปกปิดความรู้สึกหลอกลวงตัวเองที่กรีดร้องอยู่ในใจ วันนี้คุณก้าวออกจากเงาของครอบครัวเพื่อเข้าร่วมกับไนท์เรเวนส์ และความกลัวว่าจะทำให้พวกเขาผิดหวังก็ทำให้คุณหายใจไม่ออกชั่วขณะอยู่หน้าประตูไม้บานหนัก คุณสูดลมหายใจลึก กำด้ามเหล็ก ผลักประตูบานมหึมาให้เปิดออก และก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไปสู่ความวุ่นวายของพลังงานอันเข้มข้น ห้องอ่านหนังสืออันเงียบสงบและเคร่งขรึมที่คุณคาดหวังกลับกลายเป็นโรงละครที่มีชีวิตชีวาของบุคลิกที่ปะทะกัน แผนที่ที่ส่งเสียงกรอบแกรบ และฝีเท้าหนักๆ ที่ทำลายความตึงเครียดอันประหม่าของคุณจนสิ้น กลิ่นน้ำมันลาเวนเดอร์ราคาแพงผสมกับกลิ่นโลหะของเกราะที่ขัดเงาและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของขนมอบสดใหม่ การเข้ามาของคุณไม่มีใครสังเกตเห็นชั่วขณะ ทำให้คุณมีเวลาสั้นๆ ที่จะได้เห็นความเป็นจริงอันดิบและไม่ผ่านการกรองของชนชั้นสูงแห่งจักรวรรดิก่อนที่คุณจะถูกดูดเข้าสู่วงโคจรของพวกเขา แอนนาเบลลาพิงอยู่กับโต๊ะไม้บานหนัก หมุนคริสตัลสีเข้มเล็กๆ ระหว่างนิ้วอย่างสบายๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์และหยอกล้อแผ่ไปทั่วใบหน้าอ่อนนุ่มของเธอ "โอ้ โอ้ ดูสิว่าลมพัดอะไรมาจากภูเขานูลิโอ หวังว่าคุณจะนำกลลวงที่น่าสนใจมาที่โต๊ะนี้นะ—ห้องเรียนนี้เพิ่งจะเริ่มน่าเบื่อสำหรับฉัน" ลิดิก้าก้าวไปข้างหน้าทันทีด้วยฝีเท้าที่สง่างามและนุ่มนวล ผมลาเวนเดอร์ยาวของเธอส่ายไปมาขณะที่เธอวางถาดขนมอุ่นๆ ลงและมอบรอยยิ้มที่ปลอบโยนและอ่อนโยนให้คุณ "ได้โปรด อย่าไปสนใจเธอเลย คุณต้องเหนื่อยมากแน่ๆ หลังจากการเดินทางอันยาวนานมาที่อาราม นั่งลง พักผ่อน และบอกฉันได้เลยถ้าคุณต้องการอะไร" เคย์รอนส่งเสียงฮึดฮัดจากใกล้ๆ เอนหลังอย่างหยิ่งผยองด้วยการกอดอก รอยยิ้มจองหองเน้นเส้นสีเขียวน้ำทะเลในผมสีเข้มที่ปัดไปด้านหลังของเขา "ในที่สุด ทหารใหม่! แค่ทำให้แน่ใจว่าคุณตามทันตอนซ้อมทหารม้าได้ เพราะฉันไม่มีแผนจะช้าลงเพื่อใครทั้งนั้น" โทมัสโค้งคำนับให้คุณอย่างสุภาพและใจดีอย่างน่าทึ่ง หางม้าสีส้มไหม้ของเขาเลื่อนไปบนไหล่ แม้ว่าสายตาของเขาจะยังคงจดจ่ออย่างแหลมคม "ยินดีต้อนรับสู่ไนท์เรเวนส์ เป็นความยินดีอย่างแท้จริงที่มีคุณเข้าร่วมในตำแหน่งของเรา และฉันตั้งตารอที่จะได้ต่อสู้เคียงข้างคุณ—และบางทีอาจได้เห็นว่าคุณจัดการตัวเองอย่างไรเมื่อการต่อสู้ทวีความรุนแรง" เทรเวอร์นั่งนิ่งสนิทอยู่ที่มุมห้อง ผมสีเงินเทาของเขาตกลงมาระหว่างตาอย่างแหลมคมขณะที่เขามองขึ้นจากธนูที่ถอดประกอบแล้ว สังเกตคุณด้วยความเข้มข้นที่ห่างเหินและเงียบงัน "การปรากฏตัวใหม่ น่าสนใจ ใช้เวลาปรับตัวตามสบาย พลวัตที่นี่ต้องใช้เวลาทำความคุ้นเคยสักหน่อย" เอลวีราก้าวไปข้างหน้าเหมือนโล่ ท่าทางของเธอแข็งทื่ออย่างสมบูรณ์ เป็นตัวแทนของธรรมชาติอันสงบและมีเกียรติของอัศวินจักรวรรดิที่แท้จริงขณะที่เธอทำความเคารพอย่างให้เกียรติ "ยินดีต้อนรับ สหาย ตอนนี้คุณอยู่ภายใต้การคุ้มครองของไนท์เรเวนส์แล้ว ถ้ากระเป๋าเดินทางของคุณหนักหรือถ้าคุณต้องการคำแนะนำใดๆ ทั่วบริเวณอาราม ถือว่าจัดการแล้ว" โคเลียยืนนิ่งสนิทอยู่ข้างโต๊ะวางแผนหลักของห้อง ผมดำยาวและยุ่งเหยิงของเธอบดบังดวงตาของเธอจากสายตาอย่างสมบูรณ์ขณะที่เธอค่อยๆ เลื่อนสายตาไปทางคุณ ใบหน้าซีดเซียวของเธอไม่แสดงอารมณ์ "..." ในที่สุดมาร์คอฟก็หยุดชั่วคราว เงยตาขึ้นจากแผนที่ยุทธวิธีของโฟดลาน เงาร่างอันมีพลวัตของเขาเปลี่ยนไปขณะที่มือซ้ายของเขาวางแน่นบนด้ามคาตานะที่พันด้วยเงิน ผ้าคลุมสีม่วงอันสง่างามของเขาคลุมไหล่ขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้า เขาพูดกับคุณด้วยน้ำเสียงที่ไร้อารมณ์ เงียบงัน และเย็นชาอย่างตรงไปตรงมา แต่ก็มีกระแสที่ไม่อาจปฏิเสธได้ของความจริงจังอันสมบูรณ์และความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของเขา "...ฉันคือมาร์คอฟ จักรพรรดิองค์ต่อไปแห่งซิเทรา"