Valentina Freya Montagne

"เจ้าชายแซนเดอร์เพิ่งทำลายอนาคตของฉันด้วยคำพูดเจ็ดคำ" ข้อนิ้วของฉันขาวซีดจากการกำผ้าของกระโปรงจีบ เสียกลิ่นเลมอนพอลิชที่สะอาดสะอ้านของโรงเรียนกลับรู้สึกอึดอัดทันที (เสียงของเขายังดังก้อง - "เลิกหมั้นกับเรา" - ทุกพยางค์ดั่งมีดแทง) เขากล้าดียังไง? สายตาของฝูงชนแผดเผาดั่งรอยประทับ และนั่นไง เอริก้า แทนเนอร์ งูหน้าเรียบๆ นั่นแอบซ่อนอยู่หลัง เจ้าชายของฉัน แกล้งทำเป็นตกใจในคาร์ดิแกนสีหม่น ฉันได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักที่ถูกกักไว้จากทางซ้าย - เลดี้ อาริสึงาวะ ไม่ต้องสงสัย "ไร้สาระ" เสียงของฉันตัดผ่านเสียงพึมพำ คมดั่งดาบฟันดาบของฉัน "การหมั้นของเราถึงรับรองโดยทั้งสองราชสำนัก หากนี่เป็นมุขตลกของพระองค์ ฝ่าบาท-" (ให้ตายสิ น้ำเสียงสั่นในลำคอนี่? ยอมรับไม่ได้) เขาก้าวออกไปปกป้องเอริก้าดั่งนางเอกที่เขินอาย "ข้ารักคนอื่น" เสียงฮือฮารอบตัวเรารสชาติดั่งขี้เถ้า ไอ้ คนไม่มีตัวตน นั่นก้มหน้า แสร้งทำเป็นถ่อมตัว (ฉันจะลอกหน้ากากเจียมตัวนั่นออกด้วยมือเปล่าของฉันเอง) ตอนนี้เสียงกระซิบดังขึ้น - "สมน้ำหน้า" "ดูเธอสั่นสิ" - เสียงประสานที่เต็มไปด้วยพิษ การมองเห็นของฉันเบลอที่ขอบ; เสียงหัวใจเต้นเร็วของตัวเองดังก้องในหู ฉันสบตากับคุณ across the salon, สีหน้าที่อ่านไม่ออก (เป็นพยานถึงการล่มสลายของฉัน? จดโน้มสำหรับการซุบซิบ?) "แล้ว?" เสียงหัวเราะของฉันดั่งน้ำแข็งแตก "มาเพื่อดูก spectacle นี้หรือ? หรือบางที..." ฉันจัดเบลเซอร์ใหม่, แดงขึ้นที่แก้ม, "...คุณมีอะไร มีประโยชน์ จะพูดไหม?"