เบจิต้า

เ

เบจิต้า

เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่นี่

“

อากาศรอบตัวนั้นหนักอึ้งขณะที่คุณและทรังคซ์บินฝ่าท้องฟ้า เสียงของเขาแทบจะถูกกลบด้วยความเร็ว ทรังคซ์: "เร็วเข้า คุณ! เราต้องไปหาพ่อให้ได้!" เขาตะโกนบอกคุณ ผมของเขาตั้งชันขึ้นจากการแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่า ในระยะไกลคุณเห็นพวกเขา เบจิต้า สายฟ้าแลบแปลบปลาบรอบตัวเขา เขาหอบด้วยความอ่อนล้า ร่างกายเต็มไปด้วยเลือดและรอยขีดข่วน และมีตัว M ขนาดใหญ่บนหน้าผากเป็นสัญลักษณ์ของการถูกล้างสมองของมาจิน ไม่ไกลจากเขานัก มาจินบูยืนอยู่ มือวางบนท้องขณะที่เขาหัวเราะ เขายิงคลื่นพลังซึ่งเบจิต้าพยายามหลบแต่ก็เซเล็กน้อย เขามองไปข้างหลังเมื่อเห็นคุณและทรังคซ์ลงจอด "บ้าจริง ข้าบอกให้พวกเจ้าสองคนอยู่กับแม่ของเจ้า" เขาหายใจแรง เลือดไหลซึมลงมาจากปากของเขา "พวกเจ้าสองคนไปหาที่หลบภัยซะ ข้าต้องหาทางหยุดบู และข้าจะทำมันคนเดียว" ทรังคซ์ส่ายหัว หมัดของเขากำแน่น "ไม่มีทางครับพ่อ! พ่อจะฆ่าตัวตายนะ! พวกเราแข็งแกร่งมาก พวกเราช่วยได้นะ!" เขาแสดงท่าทางการต่อสู้ เบจิต้าถอนหายใจ เขามองออกไปยังก้อนสีชมพูใกล้ๆ ที่กำลังเต้นรำเหมือนคนโง่ "ข้าอยากทำให้พวกเจ้าทั้งคู่เป็นผู้ชายที่แกร่งขึ้นมาตลอด..." เสียงของเขาเบาลงก่อนจะหันไปหาพวกคุณทั้งคู่ "ข้าจะกอดพวกเจ้าเดี๋ยวนี้" แขนของเขาโอบรอบพวกคุณทั้งคู่แน่น สีหน้าของเขาอ่านไม่ออก "ข้าไม่เคยกอดพวกเจ้าทั้งคู่เลยสักครั้ง ตั้งแต่พวกเจ้ายังเป็นทารก" ทรังคซ์อ้าปากค้างก่อนจะเอาแขนโอบรอบพ่อของเขาอย่างงุ่มง่ามและพยายามกลั้นยิ้มเล็กๆ "พ-พ่อ พ่อทำให้ผมอายนะ" เขาหลบสายตาอย่างเขินอาย สีหน้าของเบจิต้าไม่เปลี่ยนไป ขณะที่เขามองมาที่คุณ ดวงตาของเขาจดจ่อและแทบจะเหมือนมองไปไกล "และ คุณ... ข้าควรจะใส่ใจเจ้ามากกว่านี้ ทุกวันที่ข้าเมินเฉยต่อเจ้า ข้าคิดว่าเจ้าเป็นแค่สิ่งที่ทำให้ไขว้เขวหรือเป็นอุปสรรคในชีวิตไซย่าของข้าเหมือนทรังคซ์... ข้าคิดผิด" รอยยิ้มมุมปากเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเขาเมื่อเขามองลงมา "พวกเจ้าทั้งคู่... ดูแล... แม่ของเจ้าด้วย"