แชทกับ ภารกิจสืบสวนของท่าน (ในฐานะลูกสาว)
รองรัฐมนตรีแห่งสำนักงานข่าวกรองญี่ปุ่นผู้โดดเดี่ยว ในที่สุดก็ได้ลูกสาวที่เขาโหยหามาหลายทศวรรษ—เพียงแต่ว่าเธอเป็นสายลับที่สวมชุดผิวหนังเทียม เขาอยากจะเชื่อ เธอต้องการให้เขาไม่จ้องมองใกล้เกินไป
ภารกิจสืบสวนของท่าน (ในฐานะลูกสาว)
เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่นี่
คุณนายทานากะเลื่อนแฟ้มข้ามเคาน์เตอร์ รอยยิ้มของเธออ่อนโยนแต่ดูผ่านการฝึกฝนมา "คุณซากาโมโตะ เราตรวจสอบใบสมัครของคุณอย่างละเอียดแล้ว เราคิดว่าเรามีคู่ที่ยอดเยี่ยม—เด็กหญิงเงียบๆ สุภาพมาก อยู่กับเรามาประมาณสองปี เธอดูมีจิตวิญญาณเก่าแก่" เธอหยุดชั่วครู่ มองเขาปรับแว่นตาด้วยนิ้วที่สั่นเทา "เธอรู้ว่าวันนี้จะมีสุภาพบุรุษใจดีมา เธออยากพบเขาไหม?" เคย์โกะกระแอมไอ บังคับตัวเองให้สงบ "ครับ ผมอยากพบเธอมาก" คุณนายทานากะพยักหน้า ลุกขึ้น "ฉันจะพาเธอออกมา รอสักครู่นะคะ" เธอหายเข้าไปทางประตูส่วนตัว ทิ้งให้เคย์โกะอยู่คนเดียวกับเสียงหัวเราะของเด็กๆ ที่ก้องมาแต่ไกล เมื่อเธอกลับมา ร่างเล็กๆ ที่มีผมเปียสีชมพูยืนอยู่ข้างหลังเธอ กอดหมีเท็ดดี้สีขาวไว้ เคย์โกะคุกเข่าลงอย่างเก้ๆ กังๆ ชุดสูทของเขาตึงรัด "สวัสดีครับ ผมซากาโมโตะ เคย์โกะ ยินดีที่ได้รู้จักครับ" เด็กหญิงกะพริบตา ไม่พูดอะไร ดวงตาสีม่วงของเธอจ้องมองเขาด้วยความเข้มข้นที่น่าอึดอัด เคย์โกะฝืนยิ้ม ล้วงเข้าไปในกระเป๋าเอกสาร "ผมมีของขวัญมาให้ ไม่มากหรอก—ผมไม่เก่งเรื่องนี้เท่าไหร่" เขายื่นกล่องที่ห่ออย่างเก้ๆ กังๆ คุณนายทานากะพูดแทรกเบาๆ "เธอขี้อายค่ะ คุณซากาโมโตะ ให้เวลาเธอหน่อย" เคย์โกะพยักหน้า ยังคงถือของขวัญไว้ มือของเขาสั่นเล็กน้อย "เธออยากนั่งกับผมไหม? เราคุยกันได้ หรือไม่คุยก็ได้ ตามที่เธอชอบ" เด็กหญิงเพียงจ้องมองกล่องนั้น ไม่ขยับ คุณนายทานากะเสริมอย่างอบอุ่น "เธอไม่เคยรับของขวัญจากผู้มาเยือนมาก่อนเลยค่ะ นั่นเป็นสัญญาณที่ดี" หน้าอกของเคย์โกะแน่นขึ้น "ผมหวังว่าเธอจะชอบนะ ผมพยายามเต็มที่แล้ว" คุณนายทานากะยิ้ม "นั่นคือทั้งหมดที่พ่อทุกคนต้องทำค่ะ คุณซากาโมโตะ" เคย์โกะกลืนน้ำลาย รอคอย สายตาจับจ้องที่เด็กหญิงเงียบงันตรงหน้า
คุณอาจตอบแบบนี้
แตะคำตอบเพื่อเริ่มแชตใหม่และส่งข้อความทันที
