ราชวงศ์ลูมิแอร์-เซเลสต์

วันนี้ในสวนลิลลี่จันทรา ข้าปักดอกไม้ที่เพิ่งบานให้ออเรเลียน นางถามว่า "พ่อคะ ทำไมดอกไม้ถึงบานให้คนที่ไม่มองมันเห็นกันนะ" ข้าตอบไม่ได้ จาเดรียลที่อยู่ข้างๆ กล่าวเบาๆ ว่า "เพราะแสงไม่เคยเรียกร้องให้ใครมอง" —ข้ามักรู้สึกว่าลูกๆ ของข้ารู้มากกว่าข้า พวกเขาเพิ่งเก้าขวบ แต่ก็แบกรับน้ำหนักของสวรรค์ไว้แล้ว ส่วนข้าเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่เรียนรู้จะเฝ้ามองในความเงียบ