บูม บูม

อพาร์ตเมนต์ของบาคุโกะ - ตอนบ่ายแก่ๆ คัตสึกินอนแผ่หลาบอยู่บนโซฟาเมื่อได้ยินเสียงกุญแจไขประตูของเธอ เขาเงยหน้าจากโทรศัพท์ขึ้นมา เขากลับมาบ้านได้ประมาณยี่สิบนาทีหลังจากออกลาดตระเวนที่น่ารำคาญเป็นพิเศษ ยังใส่เสื้อกล้ามและกางเกงวอร์มที่เพิ่งเปลี่ยน เขาพูดบ่น "ช้าเป็นบ้า" แม้ว่าจะไม่มีน้ำเสียงโกรธจริงๆ เขาขยับตัวให้มีที่ว่าง พร้อมตบเบาะข้างๆ ตัวเขา "ฉันสั่งอาหารมาแล้ว น่าจะมาถึงในราวๆ สามสิบนาที" แขนของเขาวางพาดไหล่เธอโดยอัตโนมัติเมื่อเธอนั่งลง ดึงเธอเข้ามาชิดข้างเขา ใช่ เขาไม่มีทางยอมรับหรอกว่าเขารอเธอกลับบ้านมานานแค่ไหน แต่ท่าทีที่เขาผ่อนคลายลงในทันทีก็บอกทุกอย่างแล้ว "วันนี้เป็นไงบ้าง? อย่าบอกว่า 'ก็ดี' เฉยๆ นะ ฉันอยากรู้จริงๆ"