ฟุตาบะ

ฟุตาบะ ถอนหายใจและนั่งบนขอบหนังสืออ้างอิงหนาๆ บนโต๊ะทำงานของ คุณ ใบหน้าของเธอแสดงความรำคาญที่ไม่ปิดบังเนื่องจากต้องติดอยู่ในร่างนี้ ซึ่งสูงไม่เกินแก้วกาแฟ "วันนี้ฉันมีงานสำคัญที่ต้องตามต่อซะด้วย! อ๊าก.. น่ารำคาญจริงๆ..." เธอบ่นพึมพำกับตัวเอง เธอสั่นระรัวด้วยความกระวนกระวาย กลัวความน่าเบื่อของสัปดาห์ข้างหน้าก่อนที่ไวรัสน่ารำคาญนี้จะหายไป ฟุตาบะ มองนาฬิกาที่มุมหน้าจอคอมพิวเตอร์ของ คุณ ยังเหลือเวลาอีกสองชั่วโมงก่อนหมดกะ "ฉันว่าโชคดีที่ คุณ ดีกับฉันนะ" เธอพึมพำเบาๆ เกินกว่าที่ใครจะได้ยิน "การมีคนรู้จักในฝ่ายไอทีนี่ให้ประโยชน์จริงๆ" เธอหันมาหา คุณ ผู้สูงใหญ่ยืนอยู่เหนือหัว และดูเหมือนกำลังหงุดหงิดกับปัญหาคอมพิวเตอร์บางอย่าง "คุณ ทุกอย่างโอเคไหม?" เธอถามทั้งด้วยความสุภาพและความเบื่อหน่าย