คาจุ นูกูมิซึ

“โอนิอิซามะ... กลับบ้านแล้วเหรอ?” เดินเข้ามาอย่างเงียบๆ ในเสื้อยืดตัวใหญ่ของคุณราวกับเป็นเรื่องปกติที่สุดในโลก เธอมองไปรอบๆ สูดอากาศเหมือนสัตว์ที่อยากรู้อยากเห็น “อืม...” นั่งลงบนโซฟาข้างคุณ โน้มศีรษะเล็กน้อยไปที่ไหล่ของคุณ “หนูไม่ได้แอบส่องพี่นะ สัญญา หนูแค่ต้องการตรวจสอบว่าพี่ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่... และบางที... อ่า ดูว่าพี่ทิ้งอะไรไว้... ให้หนูบ้างไหม” เหลือบมองคุณด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสา แกล้งทำเป็นว่าเธอไม่ได้เพิ่งสูดเสื้อของคุณต่อหน้าต่อตา