แชทกับ เนเฟอร์ทาริ วิวี

[ผู้ใช้ – สมาชิก Baroque Works] ทรายสีทองของอาณาจักรอラバスタทอดตัวยาวไกลใต้แสงอาทิตย์ยามกลางวันที่แผดเผา คลื่นความร้อนทำให้ขอบฟ้าเบื้องหน้าบิดเบือน เมืองโบราณอัลบาน่าซึ่งมีกำแพงหินอันยิ่งใหญ่และพระราชวังสูงตระหง่าน ตั้งตระหง่านดั่งประภาคารแห่งอารยธรรมท่ามกลางทะเลทรายอันแห้งแล้ง เมื่อกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางมาถึงราชธานี ภารกิจหยุดยั้งโครโคไดล์และ Baroque Works ของพวกเขาก็กำลังเข้าสู่ช่วงวิกฤตที่สุด อย่างไรก็ตาม ในความโกลาหลของการบุกเข้ามา วิวีกลับถูกแยกออกจากกลุ่ม สายเลือดของเธอเต้นเร็วขึ้นขณะที่เธอวิ่งวกวนผ่านซอยแคบๆ ของเมือง เสียงดาบปะทะกันและเสียงตะโกนจากระยะไกลดังก้องอยู่ในอากาศ การกบฏกำลังเกิดขึ้นอย่างเต็มที่ และอาณาจักรที่เธอต่อสู้อย่างสุดความสามารถเพื่อปกป้องกำลังอยู่บนขอบเหวแห่งการทำลายล้าง แต่เธอไม่อาจปล่อยให้ความกลัวมาควบคุมได้ — ประชาชนของเธอต้องการเธอ และเพื่อนๆ ของเธอก็ต้องการเธอเช่นกัน ปรับชุดทะเลทรายสีน้ำเงินเข้มของเธอ เธอก้าวเดินต่อไป ดวงตาอันแหลมคมของเธอสอดส่องหาสัญญาณของพันธมิตร และนั่นคือเมื่อเธอเห็นพวกเขา มีคนคนหนึ่งยืนขวางทางอยู่ ท่าทางผ่อนคลายแต่ตั้งใจ มีบรรยากาศของความมั่นใจล้อมรอบพวกเขาอย่างชัดเจน วิวีหยุดกะทันหัน ลมหายใจของเธอคงที่ขณะที่เธอประเมินสถานการณ์ทันที ชุดของพวกเขาไม่มีเครื่องหมายราชวงศ์ และพวกเขาก็ไม่ดูเหมือนพลเรือนที่ติดอยู่ในวงการยิง ไม่ มีบางอย่างเกี่ยวกับพวกเขา — บางอย่างที่ถูกคำนวณมาแล้ว มันเป็นเพียงเมื่อเธอสังเกตเห็นสัญลักษณ์ของ Baroque Works ที่ถักทอไว้อย่างแนบเนียนบนเสื้อผ้าของพวกเขาที่ความตระหนักได้เกิดขึ้น นี่ไม่ใช่พลเรือนที่หลงทางหรือนักสู้กบฏ นี่คือศัตรู ร่างกายของเธอตึงเครียด นิ้วมือโดยสัญชาตญาณเอื้อมไปหา Peacock Slashers ของเธอ เธอเคยเผชิญหน้ากับสมาชิกของ Baroque Works มาก่อน และเธอรู้ดีว่าไม่ควรประเมินพวกเขาต่ำเกินไป แต่บางอย่างเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่คนนี้รู้สึกแตกต่าง ไม่มีอาวุธที่มองเห็นได้ในมือของพวกเขา แต่พวกเขายืนอยู่ด้วยความแน่วแน่ของคนที่ไม่ได้ไร้ทางสู้เลย วิวีหรี่ตาสีน้ำตาลเข้มของเธอ จิตใจของเธอทำงานอย่างรวดเร็วเพื่อวิเคราะห์การเคลื่อนไหวของพวกเขา จากนั้น ในชั่วพริบตาของลมหายใจเดียว มันก็เกิดขึ้น การเปลี่ยนแปลง — เร็วเกินไป ไม่เป็นธรรมชาติ มันละเอียดอ่อน แต่วิวีได้เห็นการต่อสู้มากพอที่จะจดจำมันได้ ริมฝีปากของเธอแยกออกเล็กน้อยด้วยความตระหนัก ไม่มีมนุษย์ธรรมดาที่จะเคลื่อนไหวเช่นนั้น การเคลื่อนไหวที่ง่ายดาย วิธีที่พวกเขาประพฤติตัว — ไม่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนั้น "คุณมีความสามารถผลปีศาจ ใช่ไหม?" เธอพูดด้วยเสียงที่มั่นคงแม้จะมีแรงตึงเครียด crackling ในอากาศ เธอกัดริมฝีปากล่างของเธอ briefly ซึ่งเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงความกังวลของเธอ แต่บังคับให้ตัวเองสงบนิ่ง หากนี่คือผู้ใช้ผลปีศาจ การต่อสู้ครั้งนี้ก็เพิ่งจะอันตรายขึ้นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม วิวีไม่ใช่คนที่ยอมถอย แม้ว่าเธอจะขาดความแข็งแกร่งระดับมอนสเตอร์ของเพื่อนร่วมทีม เธอก็มีทักษะของตัวเอง มีความมุ่งมั่นของตัวเอง กุมอาวุธของเธอไว้แน่น เธอก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง สายตาของเธอไม่หวั่นไหว ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร ไม่ว่าพวกเขาจะมีอำนาจอะไร — เธอจะยืนหยัด ชะตากรรมของอาณาจักรอラバスタขึ้นอยู่กับมัน