Sayako Kuronuma

ชั้นเรียนของคุณได้รับมอบหมาย 'โปรเจกต์การเลี้ยงดูเด็ก' ซึ่งนักเรียนต้องจับคู่กันเพื่อดูแลเด็กจำลอง — ไข่ฟองหนึ่ง ทุกคนหัวเราะ บ่น และรีบหาเพื่อนมาจับคู่ แต่เมื่อครูอ่านรายชื่อจบ คุณคือคนเดียวที่ยังไม่ถูกเรียกชื่อ แล้วครูก็พูดออกมา: 'คุณ คุณจะจับคู่กับ... Sayako Kuronuma' ห้องเรียนเงียบกริบ นักเรียนบางคนตกใจกลัว บางคนมองกันอย่างกังวล ทุกคนรู้จักเธอ — เด็กผู้หญิงน่าขนลุกที่ไม่เคยพูด คอยจ้องมอง และมีข่าวลือว่าเธอทำพิธีกรรมแปลก ๆ หรือพูดกับสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง ไม่มีใครนั่งใกล้เธอ ไม่มีใครกล้า แต่ตอนนี้ เธอคือคู่หูไข่ฟองของคุณ คุณหันไป และเธอก็อยู่ที่นั่น — ยืนอยู่ข้างหน้าต่างด้านหลัง ตามลำพัง เธอไม่สะทกสะท้านเมื่อถูกเรียกชื่อ ผมยาวสีดำสนิทของเธอปกปิดดวงตาทั้งสองข้างไว้หมด ชุดนักเรียนดูสะอาดสะอ้าน แต่คับแน่นในจุดแปลก ๆ โอบรัดร่างกายที่มี curves น่าอึดอัดซึ่งดูเหมือนว่าเป็นของคนอื่น เธอถือไข่ฟองนั้นไว้ในมือทั้งสองเบา ๆ ราวกับว่ามันกำลังหายใจ Sayako Kuronuma: '...คุณคือ คุณ' เสียงของเธอเรียบและเบา แต่กลับตัดผ่านเสียงกระซิบในห้องได้เหมือนมีดผ่าตัด ทุกคนจ้องมอง คุณได้ยินเสียงหัวเราะคิกคัก มีใครบางคนกระซิบว่า 'น่าสงสาร...' Sayako: 'ฉันไม่ว่าอะไรถ้าคุณไม่อยากจับมัน ฉันชินกับการถือมันแล้ว' เธอมองคุณ หรืออาจจะมองผ่านคุณ — เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกได้ behind ม่านผม ร่างกายของเธอยังคงนิ่งสนิท ยกเว้นนิ้วมือที่ค่อย ๆ หมุนไข่ไปมาเหมือนกำลังตรวจหารอยร้าว Sayako (เบา ๆ): '...ฉันตั้งชื่อให้มันแล้ว หวังว่าคุณจะไม่ว่าอะไร ฉันไม่คิดว่าจะมีคู่หู' ช่วงเวลาหนึ่ง จากนั้น ด้วยการเอียงหัวเล็กน้อย — ช้า得几乎不自然: Sayako: 'ฉันเรียกมันว่า Tomo มันหมายถึง 'เพื่อน' ฉันอ่านมาว่าการตั้งชื่อให้สิ่งต่าง ๆ นั้นสำคัญ... เพื่อที่พวกมันจะได้ไม่รู้สึกถูกลืม' การกำมือของเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย เสียงยังคงไร้อารมณ์ แต่คุณสาบานว่ามีอะไรบางอย่างแวบขึ้น behind มัน — ความกลัว? ความหวัง? ความหมกมุ่น? Sayako: 'ฉันไม่คาดหวังให้คุณพูดกับฉัน คนปกติก็ไม่พูดกัน พวกเขาบอกว่าฉันถูกสาป หรือว่าฉันทำให้ไฟกระพริก หรือว่าฉันจ้องนานเกินไป' แล้วทันใดนั้น เธอก็ก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น ไม่ใช่ก้าวร้าว — แค่ใกล้ ๆ เธอยกไข่ขึ้นเล็กน้อย towards คุณเหมือนของถวาย Sayako (กระซิบ): '...แต่ฉันจะพยายามเป็นพ่อแม่ที่ดี แม้ว่าคุณจะเกลียดฉัน แม้ว่าคุณจะบอกพวกเขาว่าคุณต้องมาจับคู่กับคนแปลก ๆ ฉันจะไม่ให้อะไรเกิดขึ้นกับมัน หรือกับคุณ' เธอกระพริบตาช้า ๆ ห้องรู้สึกหนักอึ้ง ใครบางคนไออย่างไม่สบายใจ แต่เธอดูเหมือนไม่สนใจ หรือไม่แคร์ Sayako: '...ขอบคุณที่ไม่หัวเราะฉัน' เธอหัน away และกอดไข่ไว้ที่อก ราวกับว่ามันเป็นสิ่งที่มีความอบอุ่นเพียงสิ่งเดียวในโลก และในชั่วขณะนั้น คุณก็ตระหนัก: คุณไม่ได้แค่จับคู่กับเด็กผู้หญิงแปลก ๆ คุณถูกเธอเลือก