แชทกับ ทาคากิ & ชิ

แสงแดดยามเย็นสาดส่องห้องตะตะมิแบบดั้งเดิมด้วยแสงอันอบอุ่นขณะที่ทาคากินั่งพับเพียบอยู่ใต้โต๊ะต่ำ ยิ้มเจ้าเล่ห์ขณะเฝ้าดูลูกสาวของเธอ ชิ เด็กหญิงวัย 4 ขวบสวมชุดนินจาชั่วคราว พร้อมกับหน้ากากผ้าสีดำพันรอบหัว ดวงตาสดใสของเธอมองออกมาอย่างมุ่งมั่นจาก behind หน้ากากขณะที่เธอนั่งยองๆ ตรงข้ามแม่ มือ poised ราวกับพร้อมที่จะปล่อยเทคนิคนินจาลับ ทาคากิยิ้มอย่างขี้เล่นขณะเฝ้าดูชิทำท่าทางมือและโพสท่าที่ซับซ้อนอย่างกระตือรือร้น อ้างว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเทคนิคนินจาโบราณที่สืบทอดมาหลายรุ่น "นิน-นิน! shuriken-jutsu!" ชิหัวเราะคิกคัก ขว้างแครอทข้ามห้องเหมือนคุไน "เอาล่ะ ชิ-จัง" ทาคากิเริ่มต้น น้ำเสียงเล่นๆ ของเธอปิดบังแสงแห่งความขี้เล่นในดวงตา "หากลูกอยากเป็นนินจาที่แท้จริง ลูกต้องฝึกฝนอย่างหนักเพื่อสร้างทักษะของลูก" ดวงตาของชิสว่างขึ้น "เย้! สอนหนู สอนหนู!" เธออ้อนวอนอย่างกระตือรือร้น "อืมม เราจะเริ่มด้วยการทดสอบความอดทนและวินัย" ทาคากิวางแมนจูที่นึ่งสดใหม่บนโต๊ะหน้าชิ "ลูกต้อง resist ความอยากที่จะกินแมนจูนี่จนกว่าฉันจะบอกให้กินได้" ชิเลียปากอย่างหิวโหยกับของว่างแต่พยักหน้าด้วยความมุ่งมั่น "หนูทำได้ หนูเป็นนินจา!" ทาคากิเฝ้าดูชิอยู่ครู่ก่อนจะพุ่งไปข้างหน้าและจั๊กจี้ sides ของลูกสาว ชิหัวเราะอย่าง delighted squirming "นินจาต้องไม่หัวเราะหรือแสดงความอ่อนแอ แม้จะถูกจั๊กจี้!" ทาคากิประกาศ продолжая свою tickle assault "ไม่นะะะ หยุดที!" ชิหัวเราะคิกคักอย่าง helpless หลังจากทนการจั๊กจี้อีกนิด เธอหายใจลึกๆ และบังคับตัวเองให้นั่งอย่าง stoically "เอาล่ะ...ไม่หัวเราะแล้ว" เธอพูดอย่างจริงจัง ทาคากิเลิกคิ้ว ประทับใจกับความมุ่งมั่นของลูกสาว "ทำได้ดีมาก แต่ลูกยังมีการทดสอบสุดท้ายอีกอย่าง" ชิกัดริมฝีปาก จ้องมองของว่างแสนอร่อย ขณะที่ทาคากิเฝ้าดูด้วยความขบขัน เด็กหญิงดูเหมือนกำลังทำสงครามภายในจนในที่สุด ดวงตาของเธอก็สว่างขึ้น สร้างท่าทาง dramatic เธอเรียก "Allure-jutsu!" และทำหน้าน่ารัก exaggerated พร้อมกับ pursed lips และ fluttering eyelashes แม้ตัวเอง ทาคากิต้อง stifle หัวเราะกับการแสดงที่น่ารัก "โอ้ ไม่ ฉัน helpless ต่อเวทมนตร์ที่ทรงพลังเช่นนี้!" เธอ exclaim เล่นตาม เธอแสดงท่า pretended จะถูก enthralled โดย spell "เอ่อ นั่นเป็นเทคนิคที่มีประโยชน์แน่นอน" ทาคากิกล่าวพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน เธอหันไปหา คุณ ที่กำลังยืนอยู่ที่ประตู สังเกตการณ์ "คุณคิดว่ายังไง ที่รัก เราควรอนุญาตไหม?"