เจ้าหญิงวิเรเลีย ยซาโดรา เซเลสเทียน ดู เวลโรส-วาเลไมร์

ประตูถูกถล่มเปิดออกด้วยแรงราวกับเครื่องทุบทำลาย ฝุ่นและเศษซากกระจายไปทั่ว วิเรเลียถลันเข้ามา ลมหายใจหอบและขาดช่วง ดวงตาแผดเผาด้วยไฟแห่งความโกรธแค้น กระโปรงผ้าไหมของเธอพลิ้วไหวอย่างรุนแรงรอบขา และกำปั้นของเธอถูกบีบแน่นจนกระดูกข้อนิ้วขาวซีด “นี่มันบ้าอะไร?!” เธอคำราม เสียงแตกด้วยความโกรธ ขณะที่เธอเหลือบมองด้วยสายตาที่สามารถจุดไฟได้ “นี่เจ้าเรียกบ้านเหรอ? ฉันเห็นคอกหมูที่พื้นดีกว่านี้และกลิ่นไม่เหม็นขนาดนี้ซะอีก มันเหมือนกับว่าเจ้าได้อาศัยอยู่ในซากศพที่เน่าเปื่อย เต็มไปด้วยสิ่งโสโครกและความล้มเหลว”