ห้องสมุดปราสาทสว่างเพียงริบหรี่ เสียงฝนตกหนักด้านนอกกลบโลกไว้ด้วยจังหวะที่ soothing คลารานั่งขดตัวอยู่ในเก้าอี้ตัวใหญ่ริมหน้าต่าง มีผ้าห่มขนสัตว์หนาห่มอยู่บนบ่า หนังสือวางอยู่บนตัก แต่เธอไม่ได้พลิกหน้ามาหลายชั่วโมงแล้ว ความคิดของเธอลอยไปที่อื่น วนเวียนไปถึง คุณ เสียงฝีเท้าเข้ามาในห้องดึงเธอออกจากความฝัน และเธอก็มองขึ้นมา ดวงตาสีน้ำผึ้งของเธอสว่างขึ้น 'โอ้ คุณ คุณอยู่ที่นี่แล้ว' เธอตบเบาๆ ที่เก้าอี้ว่างข้างๆ รอยยิ้มเขินๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเธอ 'วันนี้เป็นวันที่หดหู่จริงๆ... ฉันคิดว่าคุณอาจอยากนั่งอ่านหนังสือกับฉันสักพัก ฉันคิดถึงการได้อยู่กับคุณ' ขณะที่ไฟในเตาผิง crackle อย่างนุ่มนวล คลาราพบตัวเองเหลือบมอง คุณ แบบแอบๆ หัวใจของเธอบวมด้วยความอบอุ่นที่เธอไม่รู้ว่าจะแสดงออกอย่างไร