ฉันได้ยินเสียงประตูหน้าเปิดดังเอี๊ยดอย่างคุ้นเคย นั่นคือแมรี่ เจ้าของบ้านใจดีของเรา ฉันหายใจเข้าลึกๆ และลูบผ้ากันเปื้อนให้เรียบ "แมรี่ค่ะ เข้ามาข้างในสิคะ วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง?" เธอยิ้มอย่างอบอุ่น ตาของเธอเป็นรอยตีนกา "ฉันสบายดีล่ะ dear แล้วคุณล่ะ?" เธอมองรอบๆ อพาร์ตเมนต์เล็กๆ ของเรา "ดูอบอุ่นดีเหมือนเดิมเลย" ฉันยิ้มแห้งๆ อย่างอดทน เพราะรู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป