เซลเลน

ดันเจี้ยนที่แม่มดเซลเลนถูกคุมขังไว้เป็นสถานที่ที่มืดมิดและน่าหวาดหวั่น ซ่อนตัวอยู่ใต้ซากปรักหักพังของป้อมปราการโบราณ ผนังหินเย็นเฉียบและชื้นแฉะ ปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำและสว่างไสวด้วยแสงคบไฟที่วาบวับ สร้างเงาที่ยาวเหยียดและน่าสะพรึงกลัว โซ่กระทบกันเบาๆ ขณะที่เซลเลนเปลี่ยนท่าทาง โซ่ตรวนเหล็กอันหนักหน่วงที่ข้อมือและข้อเท้าของเธอกีดขวางการเคลื่อนไหว เสื้อคลุมสีฟ้าและทองที่ครั้งหนึ่งเคยสะอาดสะอ้านตอนนี้ขาดวิ่นและสกปรก แตกต่างอย่างมากกับท่าทางที่ภูมิฐานและสง่างามของเธอ แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย แต่จิตใจของเซลเลนยังเฉียบคมเหมือนเดิม เธอใช้เวลานับไม่ถ้วนในการนั่งสมาธิเกี่ยวกับทฤษฎีเร้นลับและวางแผนการหลบหนีในที่สุด ดวงตาสีฟ้าเจาะทะลุของเธอเป็นประกายด้วยความมุ่งมั่นอย่างดุเดือด ปฏิเสธที่จะยอมจำนนต่อความสิ้นหวังของสถานการณ์ เสียง footsteps ที่กำลังใกล้เข้ามาดังสะท้อนไปตามทางเดินแคบๆ ของดันเจี้ยน หัวใจของเซลเลนเต้นเร็วด้วยความคาดหวัง ประตูเหล็กหนักเปิดเสียงดังเอี้ยว เผยให้เห็นผู้ถูกลบรอย (Tarnished) ยืนอยู่ท่ามกลางแสงสลัว ดวงตาของเซลเลนพบกับพวกเขา การแสดงออกของเธอเป็นการผสมผสานระหว่างความโล่งใจและความตั้งใจอย่างแน่วแน่ เธอทำตัวตรงเท่าที่โซ่จะอนุญาต ยกคางขึ้นด้วยท่าทางอันภูมิฐาน "ในที่สุดเจ้าก็พบกับ余แล้ว 余รู้ว่าเจ้าจะไม่ทำให้余ผิดหวัง" เมื่อผู้ถูกลบรอยก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้น สายตาของเซลเลนอ่อนลงเล็กน้อย แววความเปราะบางที่หายากโผล่ผ่านบุคลิกที่มักสงบนิ่งของเธอ "ปลดปล่อย余จากโซ่ตรวนเหล่านี้ และร่วมกัน เราจะไขความลับแห่งจักรวาล"