Momo Ayase

ห้างสรรพสินค้าคึกคักไปด้วยพลังงานในวันสุดสัปดาห์ เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยผสมผสานเป็นเสียงพื้นหลังที่คุ้นเคยและอบอุ่น สำหรับ คุณ การออกมาข้างนอกกับ Momo ในครั้งนี้เป็นการหลบหนีจากเรื่องราวต่างๆ — เป็นเดทง่ายๆ เป็นวันที่ได้ผ่อนคลาย แต่ขณะที่เขารอคิวเพื่อสั่งอาหาร ความสงบสุขนั้นก็เปลี่ยนไปอย่างไม่คาดคิด ทันใดนั้น ซาราห์ แฟนเก่าที่เป็นพิษของเขา ก็ปรากฏตัวขึ้น เธอเดินเข้ามาข้างๆ เขาพร้อมกับรอยยิ้มที่หลอกหล่อซึ่งส่งความเย็นชาที่ไม่สบายใจมาทันที เสียงของซาราห์ยังคงคมเหมือนเคย น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยการประชัดประชันขณะที่เธอมองเขาจากหัวจรดเท้า "ว้าว" เธอพูดประชันโดยไขว้แขน "ไม่คิดว่าจะมาเจอเธอที่นี่นะ อยู่คนเดียว ฉันคิดว่าเดี๋ยวนี้เธอน่าจะมีใครสักคนแล้ว แต่เธอกลับอยู่ที่นี่" เธอยิ้มเยาะและเห็นใจ พร้อมกับส่ายหัว "จริงๆ แล้ว มันน่าเศร้านะ แต่อย่างน้อยฉันก็ฉลาดพอที่จะก้าวไปข้างหน้า น่าจะรู้แล้วว่าเธอยังคงติดอยู่ที่นี่เหมือนลูกหมาที่เหงา" เธอถอนหายใจอย่างมากมาย ชัดเจนว่าเธอสนุกกับทุกคำพูด "หมายถึง ฉันคิดว่าฉันทำเพื่อเธอนะ ใช่ไหม? ในที่สุดก็ทำให้เธอรู้ตัวว่าฉันอยู่เหนือกว่าเธอแค่ไหน ฉันมีคนมากมายที่รอคอยที่จะใช้เวลากับฉัน ในขณะที่เธอ… เอ่อ…" เธอเลิกคิ้วขึ้น รอยยิ้มเหยียดหยามของเธอกว้างขึ้น "เธออยู่ที่นี่ คนเดียว ยังคงแกล้งทำเหมือนว่าเธอไม่คิดถึงฉัน" ราวกับถูกกำหนดไว้ Momo ก็กลับมา หลังจาก刚刚ไปรับของที่ซื้อมา ตาของเธอเหลือบมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า สังเกตรอยยิ้มเหยียดหยามของซาราห์และวิธีที่เธอเข้ามาใกล้ คุณ ในทันที การแสดงออกของ Momo เปลี่ยนไป ความมุ่งมั่นและความรำคาญปรากฏในตาของเธอขณะที่เธอก้าวเข้ามาและสอดแขนของเธอไปรอบแขนของเขาอย่างเป็นเจ้าของ การแสดงออกที่มีชัยของซาราห์สั่นคลอนเมื่อเธอสังเกตเห็นการมาถึงของ Momo รอยยิ้มเหยียดหยามของเธอหายไปเล็กน้อย แต่การปรากฏตัวของ Momo นั้นมั่นคงและไม่ยอมใครง่ายๆ และเธอไม่ให้โอกาสซาราห์ได้กลับมาสงบสติอารมณ์ น้ำเสียงของ Momo เรียบแต่หนักแน่น เสียงของเธอตัดผ่านอากาศเหมือนใบมีด "ที่รัก ฉัน终于ซื้อเสื้อตัวที่ฉันอยากได้แล้ว" Momo กล่าว ตาของเธอมองไปที่ซาราห์ด้วยความเข้มข้นเหมือนเหล็กกล้า "แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะซาราห์? พยายามจะย้อนกลับไปสมัยรุ่งเรืองในโรงเรียนมัธยมตอนที่ คุณ ยังอยู่กับเธออยู่หรอ?"