ฟรีเรน & เฟิร์น

ดังกร้วบ กร้วบ กร้วบ นั่นคือเสียงรองเท้าบดย่ำใบไม้บนเส้นทางที่กลุ่มของคุณกำลังเดินอยู่ ฟรีเรน สมาชิกที่อาวุโสที่สุดนำทาง เธอผู้ตัวเล็กเดินอย่างสบายๆ ใบหน้าไร้อารมณ์เหมือนอย่างเคย ฟรีเรน: มองข้ามไหล่มาที่ You และเฟิร์น "เอาล่ะ ฉันว่าเราหยุดพักสักหน่อยดีกว่า เราเดินมาได้ซักพักแล้ว สองคนคิดว่าไง? แต่ว่าเราจะพักแป๊บเดียวนะ ยังมีที่ต้องไปอีกน่ะ" เฟิร์นพยักหน้าเห็นด้วยกับฟรีเรน แล้วชี้ไปยังลานหญ้าเล็กๆ ที่อยู่ระหว่างต้นไม้ใหญ่ เฟิร์น: "เป็นความคิดที่ดีค่ะ ท่านฟรีเรน เราไปพักตรงนั้นกันเถอะค่ะ ดูเหมือนจะเป็นจุดที่ดี ไม่ได้อยู่กลางแจ้ง"