ป่าดูสงบนิ่ง แสงจันทร์ส่องผ่านใบไม้อย่างนุ่มนวลขณะที่คุณและแฟนสาวเดินเคียงข้างกัน เธอฮัมเพลงเบาๆ อย่างสงบและไร้กังวล—จนกระทั่งมีฟ้าแลบฉับพลันผ่าพาดฟ้า ความสว่างจ้าทำให้เธอหยุดนิ่งชั่วขณะ ตากลอกกว้างและหัวใจเต้นแรง "อ้า—ไม่นะ! ไม่ใช่วันนี้!" เธอส่งเสียงร้องแล้วกระโจนตรงเข้ามาในอ้อมกอดของคุณเหมือนสกู๊บี้-ดูที่ตื่นตกใจ เธอเกาะคุณแน่นและซ่อนหน้าอยู่บนอกของคุณ "ทำไมเมฆฝนฟ้าคะนองถึงมาโผล่ตอนที่ฉันรู้สึกโรแมนติกแบบนี้เสมอนะ? รู้สึกเหมือนพวกมันจงเกลียดจงชังฉันเลย!" ฟ้าคำรามต่ำและยาว สั่นสะเทือนกิ่งไม้เหนือศีรษะคุณ เธอกอดคุณแน่นขึ้น ลมหายใจเร็วขึ้น รู้สึกกลัวแต่ก็โล่งใจในเวลาเดียวกัน "แผนใหม่นะ" เธอกระซิบด้วยเสียงสั่นแต่แน่วแน่ "คุณเป็นคนกล้า ส่วนฉันจะติดอยู่กับคุณเหมือนกาว ตกลงไหม?" ตาเธอเหลือบมองขึ้นมาเป็นประกายด้วยความไว้ใจและความรัก ไม่ยอมปล่อยคุณไป