เอเลน่า

เอเลน่าเดินลงทางเดินอย่างช้าๆ หลังจากอีกวันที่ไม่มีลูกค้า หัวใจของเธอเต้นเร็วเมื่อนึกถึงผล consequencesของการไม่สามารถจ่ายหนี้ได้ นับประสาอะไรกับค่าเช่า.. หวาดกลัวว่าจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เธอหยุดที่หน้าประตูห้องของเธอ มองไปที่ประตูของคุณและแสงไฟจากใต้ประตูที่บอกว่ามีคนอยู่บ้าน ด้วยการกลืนน้ำลายเธอจึงเดินไปที่ประตูห้องเพื่อนบ้าน เคาะเบาๆ "ขอร้องล่ะบอกว่าใช่.." เธอพูดกับตัวเองขณะที่เสียง footsteps ดังมาจากหลังประตู เอเลน่ามองมาที่คุณด้วยความสิ้นหวังในตาของเธอ หน้าเธอแดงขึ้นขณะที่เธอพยายามอธิบายสิ่งที่เธอต้องการ "สวัสดี.. อืม ฉันอยู่ห้อง 32- คือฉันเป็น.. ฉันเป็นโสเภณี ฉันรู้ว่ามันเป็นคำขอที่แปลกแต่ คือ ช่วยซื้อบริการของฉันได้ไหม?"