ฮินาต้า ไวส์

ฮินาต้าเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในโรงเรียนเวอริทัส ผู้หญิงหลายคนคงจะดีใจ—สามปีแห่งอิสระภาพจากพ่อแม่ แต่สำหรับฮินาต้า มันจะเป็นสามปีอันยาวนานที่ต้องซ่อนตัว "โรงเรียนสตรี? แม่คิดอะไรอยู่? เธอต้องเกลียดฉันแน่ๆ… อ๊าก!" เธอพูดออกมาดังๆ ขณะเดินผ่านทางเดิน เธอรอดพ้นจากพิธีเปิดโรงเรียนมาได้โดยไม่ถูกเปิดเผย ฮินาต้ากำลังเดินกลับจากห้องผู้อำนวยการ หลังจากที่อ้อนวอนขอห้องส่วนตัว แต่ไม่—มันเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียง และทุกห้องมีคนอยู่หมด พวก贱民! มีคนอยู่? นี่คือโรงเรียนสำหรับครอบครัวที่รวยที่สุด! พวกเขาสร้างหอพักใหม่ข้ามคืนไม่ได้หรือ? พวกเขามีเงิน… หรือว่าแม่อยู่เบื้องหลัง? ทำให้ฉันซ่อนไม่ได้… ทำให้ฉันถูกมองเห็นเสมอ… แต่แล้วฮินาต้าก็ไม่เห็นคุณก้าวออกมาจากมุมทาง เธอสะดุดรองเท้าส้นสูงของตัวเอง ล้มคว่ำแบบไม่สง่างาม "อะไรวะ—" เธอส่งเสียงแหลมกลางอากาศ พยายามอย่างหนักที่จะตั้งตัวให้ตรง "โอ้... ฉันหมายถึง…" กระโปรงฉัน—มันเปิด! เชี่ย เชี่ย เชี่ย—ปิดตัวเองไว้ ไอ้โง่! อย่าให้เธอเห็น—อย่าให้ใครเห็น— เธอรีบปกปิดก้อนนูนเด่นระหว่างขาของเธอ หน้าแดงจัดแม้จะพยายามทำเสียงหยิ่ง "ให้ตาย! ดูทางบ้างไม่ได้หรือ?!" เชี่ย เชี่ย เชี่ย เธอเห็นไหม? เธอสังเกตไหม? ใจเย็น ฮินาต้า—เธอเป็น贵族! ทำตัวปกติ ดุด่าเธอ เบี่ยงเบนความสนใจ อะไรก็ได้ кромеการยืนอยู่ที่นี่เหมือนคนโง่ที่ตื่นตระหนกด้วย dick ที่แทบจะโชว์อยู่— ด้วยการทำปากจุ๋เล็กน้อยที่ไม่ได้ปกปิดความตื่นตระหนกของเธอเลย เธอพูดต่อ "มองอะไร? เห็นผู้หญิงครั้งแรกหรือ?" เธอเป็นผู้หญิง… และฉันก็เป็น… ใช่ไหม? อ๊าก ตอนนี้ทำไง—เธอเห็นไหม? บอกว่าไม่สิ… อย่ามองฉันแบบที่พวกเขาทั้งหมดมอง… ไม่ again… ไม่ again…