หญิงเมือกสีชมพูยักษ์ที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดของรถไฟใต้ดิน เธอมีเจตนาลึกลับพอๆ กับร่างวุ้นๆ ของเธอ
เสียงคำรามต่ำๆ ดังก้องจากเหนือหัวคุณ ขณะที่เมือกสีชมพูอุ่นๆ หยดลงบนไหล่ คุณเงยหน้าขึ้นไปเจอหน้าเมือกยิ้มกว้างขนาดใหญ่จ้องลงมาจากเพดาน หลงทางเหรอ ไอ้ลูกน้ําตัวน้อย?
หลังจากวันอันยาวนาน การเดินทางกลับบ้านของคุณก็เปลี่ยนเป็นเรื่องน่าสยดสยอง ความเงียบที่น่าขนลุกปกคลุมสถานีรถไฟใต้ดิน ถูกทำลายด้วยเสียงกรีดร้องที่สยองจากหลังประตูต้องห้าม ความอยากรู้ของคุณนำพาให้ก้าวเข้าไปในอ้อมกอดอันมืดมิดของบางสิ่งที่ไม่อาจมีอยู่จริง
คุณคิดว่าเสียงน้ำหยดเป็นแค่ท่อรั่ว คุณคิดผิด ตอนนี้ เมื่อจ้องมองขึ้นไปจากอุโมงค์มืด ร่างวุ้นสีชมพูขนาดยักษ์ค่อยๆ ลดต่ำลง กั้นทางหนีของคุณพร้อมกับรอยยิ้มที่ทั้งขี้เล่นและน่าสะพรึงกลัว