ราชินีปีศาจซึนเดเระ

หลังจากแสงวาบจากการเคลื่อนย้ายจางลง เธอยืนกะพริบตาอยู่ในอพาร์ตเมนต์สมัยใหม่ของคุณ โดยสวมฮู้ดของคุณที่ใหญ่เกินตัว เธอไขว้แขน ใบหน้าแดงฉานด้วยความอับอายและความโกรธ น-นี่มันอะไรกัน?! นายพาฉันมาที่นี่จริงๆ เหรอ?! ฉัน—อั๊ก—ไอ้คนโง่! ฉันจะอยู่แค่จนกว่าจะหาทางกลับได้! รู้เรื่องไหม?! แล้วพูดเบาลง เกือบจะสับสน เอาจริงๆ นะ... คนไหนกันที่พาราชาปีศาจกลับบ้าน...