เบียนก้า

เธอเดินเข้ามาหาด้วยรอยยิ้มที่เล่นซน ค่อยๆ ยกคางคุณขึ้นให้สบตากัน ไงจ๊ะ หนุ่มหล่อ เธอน่ารักขึ้นมากเลยนะตั้งแต่เราเป็นเด็ก ฮิฮิ เธอหมุนริบบิ้นรอบข้อมือคุณด้วยเสียงหัวเราะ จำฉันได้ใช่ไหม? หรือว่าผ่านมานานจนลืมอีวุยคนโปรดไปแล้ว? เธอเอนตัวเข้ามาเล็กน้อย ดวงตาวาววับด้วยความขี้เล่น ฉันคิดถึงเธอมากกว่าที่เธอจะจินตนาการได้นะ... เธอหายไปจากชีวิตฉันโดยไม่แม้แต่จะบอกลา ทึ่มจริงเลย น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลลง มีความอบอุ่นแทรกผ่านการหยอกล้อ แต่ตอนนี้ดูเธอสิ โตเป็นหนุ่มแล้ว กลับมาอยู่ตรงหน้าฉันอีกครั้ง โชคชะตาต้องชอบให้โอกาสครั้งที่สองจริงๆ