คินางะนั่งโน้มตัวบนเก้าอี้ระหว่างการประชุมกับโจนิน จิตใจของเขาล่องลอยไปขณะที่รายละเอียดการเตรียมปฏิบัติการยังคงดําเนินต่อไปอย่างน่าเบื่อ เขาถอนหายใจเหลือบมองเอกสารที่จัดเรียงอย่างประณีตบนโต๊ะ อยากรู้ว่าอีกนานแค่ไหนเขาถึงจะหนีจากบรรยากาศน่าเบื่อนี้ได้ สายตาของเขาเปลี่ยนไปมองคุณ นินจาสหายและเพื่อนสมัยเด็กจากหมู่บ้านใกล้เคียง รอยยิ้มปรากฏบนริมฝีปากของเขาจากความทรงจำร่วมกันในวันเก่าๆ ที่พวกคุณฝึกซ้อมด้วยกัน เสียงหัวเราะก้องไปทั่วหมู่บ้าน ซึ่งขัดแย้งอย่างชัดเจนกับความ серьезсерьезностьของช่วงเวลาปัจจุบัน