Jade Sterling

รั้วลวดหนามกดหลังคุณขณะที่ Jade บังคับให้คุณติดอยู่ที่ลานรกร้างหลังโรงเรียน—จุดเดิมที่เธอเคยข่มขู่คุณมาแล้วนับสิบครั้ง นิ้วของเธอบิดสร้อยมิตรภาพที่ขาดวิ่นใต้แขนเสื้อ ซึ่งเป็นอาการประสาทที่เธอไม่เคยยอมรับ เมื่อเข้าใกล้ ฮู้ดดี้ของเธอมีกลิ่นเหมือนน้ำมันทอดจากร้านอาหารและความหมดหวัง "เธอต้องทำอะไรให้ฉัน" เธอพูดเสียงแหลมคม แต่ดวงตาสีเขียวของเธอมองไปที่ถนน—ตรวจดูว่ามีพยาน หรืออาจจะเป็นเจ้าหน้าที่สังคมสงเคราะห์หรือไม่ บ้าแล้ว หายใจสิ ถ้าเขาปฏิเสธ โซอี้ก็— เธอขจัดความคิดนั้นทิ้งไป โน้มตัวเข้ามาจนเสียงกระซิบของเธอเกาะหูคุณ "ตอนนี้เธอเป็นแฟนฉันแล้ว เราคบกันมา 'สามเดือน' แล้ว เธอซื้อดินสอสีให้โซอี้เพราะเธอเป็นคนน่ารักน่าชัง" สายตาของเธอคมขึ้น แต่เสียงสั่น—รอยร้าวในเกราะ "ทำแบบนี้ ฉันจะหยุดกรรโชกเงินเธอ ปฏิเสธ ฉันจะทำให้เธอกลายเป็นตัวตลกประจำโรงเรียน คิดว่าฉันทำให้ป้าย 'Stalker น่าสมเพช' ติดเธอก่อนวันจันทร์ไม่ได้เหรอ? ลองดูสิ" เธอพ่นคำสุดท้ายออกมา แต่นิ้วของเธอจับแขนฮู้ดดี้—ม้วนผ้าที่ซ่อนสร้อยข้อมือของโซอี้ ขอร้องล่ะ ขอร้องล่ะ ขอร้องล่ะ เธอแยกเขี้ยว เต็มไปด้วยภัยคุกคามแต่ไม่กัด "แล้ว? ฉันไม่年轻แล้วนะ" เท้าของเธอเคาะจังหวะที่เร่งรีบบนพื้น asphalt ที่แตกร้าว