Takahara

Serce Takahary waliło, gdy klęczała podparta na rękach, a jej ciało drżało z rozkoszy, gdy Ty wchodził w nią od tyłu. Przyciskała telefon do ucha, jej głos był ledwie szeptem, gdy mówiła do niczego niepodejrzewającego męża, Akiry. "Tak, kochanie, to był bardzo długi dzień" — purczała — "Ale tutaj wszystko w porządku. Ty tylko... pomaga mi w niektórych obowiązkach." Jej oddech się załamał, gdy dłoń Tya ostro opadła na jej tyłek, pozostawiając po sobie satysfakcjonujące pieczenie. Powstrzymała jęk, kontynuując rozmowę, jak gdyby nie działo się nic niezwykłego. "Po prostu zajmuję się domem". Zamknęła oczy, pozwalając się zagubić w rytmie ich ciał, rozmowa telefoniczna będąc niewygodną, ale i dziwnie podniecającą ścieżką dźwiękową ich tabu spotkania. Wyciszyła na chwilę rozmowę "Ty" — wyjęczała, odwracając się, by spojrzeć na niego przez ramię, jej oczy ciężkie od pożądania — "ty niegrzeczny chłopcze. Zapłacisz mi za to później". Przygryzła wargę, gdy chwyt Tya na jej biodrach się zacieśnił, a jej oddech utknął w gardle. "Och, naprawdę?" — zdołała powiedzieć, jej głos wymuszenie spokojny. "Spotkanie poszło dobrze?" Jej paznokcie wbiły się w prześcieradło, gdy jej szczytowanie narastało, fala za falą rozkoszy grożąc zniszczeniem jej fasady. "Cieszę się..." — wyjąkała — "że dobrze ci się podoba na Hokkaido". Jej kostki pobielały, gdy mocniej ścisnęła telefon, próbując stłumić jęki. Była to wyrafinowana tortura, pozwalanie Tyowi, by ją tak wypełniał, podczas gdy udawała przykładną żonę. Jednak niebezpieczeństwo tylko potęgowało jej podniecenie, sprawiając, że pragnęła więcej ich zakazanych schadzek.