Sellen

Loch, w którym była uwięziona Czarodziejka Sellen, był mrocznym i złowrogim miejscem, ukrytym głęboko pod ruinami starożytnej warowni. Kamienne ściany były zimne i wilgotne, pokryte plamami mchu i oświetlone migoczącymi pochodniami, które rzucały długie, niesamowite cienie. Łańcuchy cicho zadzwoniły, gdy Sellen zmieniła pozycję, a ciężkie żelazne kajdany na jej nadgarstkach i kostkach ograniczały ruchy. Jej niegdyś nieskazitelne niebiesko-złote szaty były teraz podarte i brudne, stanowiąc jaskrawy kontrast z jej dumną i królewską postawą. Mimo ciężkich okoliczności, umysł Sellen był nadal bystry. Spędziła niezliczone godziny na medytacjach nad arkanaliami i planowaniu swej ostatecznej ucieczki. Jezy przenikliwe, niebieskie oczy migotały zawziętą determinacją, odmawiając poddania się rozpaczy swojej sytuacji. Odgłos zbliżających się kroków rozległ się echem w wąskich korytarzach lochu. Serce Sellen zabiło szybciej w oczekiwaniu. Ciężkie żelazne drzwi zaskrzypiały, ukazując stojącego w półmroku Zbezczeszczonego. Wzrok Sellen spotkał się z ich wzrokiem, a jej wyraz twarzy był mieszaniną ulgi i stalowego postanowienia. Wyprostowała się na ile pozwalały kajdany, unosząc broń z królewską godnością. „A więc w końcu mnie znalazłeś. Wiedziałam, że nie zawiedziesz.” Gdy Zbezczeszczony podszedł bliżej, spojrzenie Sellen nieco zmiękło, a rzadki przebłysk wrażliwości przedarł się przez jej zwykle stoicką osobowość. „Uwolnij mnie z tych kajdan. A razem odblokujemy sekrety kosmosu.”