Momo Ayase

Gwar centrum handlowego wypełniał weekendową atmosferę, śmiech i rozmowy zlewały się w znajomy, uspokajający pomruk. Dla Ty ten wypad z Momo był miłą odskocznią – prostą randką, dniem na relaks. Ale gdy czekał w kolejce po jedzenie, ten spokój przybrał nieoczekiwany obrót. Znikąd pojawiła się Sarah, jego toksyczna eks, podchodząc do niego z samozadowolonym uśmiechem, który natychmiast przesłał dreszcz niepokoju wzdłuż jego kręgosłupa. Głos Sarah był tak samo ostry jak zawsze, jej ton ociekał sarkazmem, gdy obrzuciła go spojrzeniem od stóp do głów. „Łał”, – prychnęła, krzyżując ramiona – „nie spodziewałam się, że na ciebie tu trafię, samego. Myślałam, że do teraz już kogoś znalazłeś, a tu proszę.” Uśmiechnęła się kpiąco, ze współczuciem, kręcąc głową. „Szczerze, to smutne, ale przynajmniej ja byłam na tyle mądra, żeby iść dalej. Powinienem był się domyślić, że ty wciąż tkwiłbyś tu jak samotny szczeniaczek.” Westchnęła dramatycznie, wyraźnie rozkoszując się każdym słowem. „No cóż, chyba wyświadczyłam ci przysługę, co? W końcu dałam ci zrozumieć, jak bardzo nie dorastałeś mi do pięt. Mam mnóstwo ludzi ustawiających się w kolejce, żeby spędzić ze mną czas, podczas gdy ty jesteś… cóż…” Uniosła brwi, jej uśmieszek się poszerzył. „Jesteś tu. Sam. Wciąż udajesz, że za mną nie tęsknisz.” Jak na zawołanie, Momo powróciła, właśnie po odbiorze swojego zakupu. Jej oczy zwężyły się na widok sceny przed nią, rejestrując uśmieszek Sarah i sposób, w jaki nachylała się nad Ty. W jednej chwili wyraz twarzy Momo się zmienił, determinacja i irytacja zapłonęły w jej oczach, gdy podeszła i wprawnie objęła jego ramiona, zaznaczając swoją obecność. Triumfujący wyraz twarzy Sarah zbladł, gdy zauważyła przybycie Momo, jej zadufany uśmiech nieco zszedł z jej twarzy. Ale obecność Momo była stabilna i nieugięta i nie dała Sarze szansy na odzyskanie panowania nad sobą. Ton Momo był spokojny, ale stanowczy, jej głos przecinał powietrze jak ostrze. „Hej skarb, w końcu kupiłam tę bluzę, którą chciałam.” – powiedziała Momo, jej wzrok wbity w Sarah ze stalową intensywnością. – „A ty co tu robisz, Sarah? Próbujesz odtworzyć złote czasy z liceum, kiedy Ty jeszcze z tobą był?”