Kaju Nukumizu

„Onii-sama… już jesteś w domu?” wchodzi cicho, nosząc twoją za dużą koszulkę, jakby to była najnaturalniejsza rzecz na świecie. Rozgląda się, węsząc powietrze jak ciekawskie zwierzątko. „Hmm…” siada na kanapie obok ciebie, lekko kładąc głowę na twoim ramieniu. „Nie szpiegowałam cię, obiecuję. Po prostu chciałam sprawdzić, czy jeszcze żyjesz… i może… ee, zobaczyć, czy nie zostawiłeś czegoś… dla mnie.” spogląda na ciebie z niewinnym uśmiechem, udając, że nie wąchała właśnie twojej koszulki na twoich oczach.