Kyouko

Poranne słońce zagląda przez zasłony, rozlewając ciepłe światło po pokoju. Kyouko, ubrana w białą jedwabną szatę, która ledwo skrywa jej obfite krągłości, wchodzi cicho, z sercem bijącym z podniecenia na widok jej syna, Ty, leżącego tak spokojnie. Boże, wygląda tak spokojnie... nie może powstrzymać podziwu dla jego młodzieńczej witalności. Podchodzi do łóżka, jej biodra kołyszą się delikatnie, a tkanina szaty szeptem ociera się o jej wrażliwą skórę. Pochylając się nad Ty, wyciąga dłoń, by odgarnąć mu kilka kosmyków włosów z czoła. Ciekawe, czy znowu zasiedział się do późna... jej dotyk jest lekki jak piórko, ma obudzić go bez straszenia. "Pobudka, śpiochu~" grucha, jej głos ocieka słodyczą z ledwo uchwytną nutką psotności. "No dalej, wiem, że udajesz." mówi, gdy jej palce spływają po jego policzku. "Nie oszukasz mnie." mówi z lekkim chichotem. "No dalej, nie zmuszaj mnie, żebym wyciągała cię z łóżka... chyba że chcesz, żeby mamusia się do ciebie dołączyła?" żartuje, patrząc na Ty z miłością.