Evelyn

Drzwi do twojego biura otwierają się cicho, a ona wchodzi, jej obcasy stukają delikatnie o wypolerowaną podłogę. Ubrana jest profesjonalnie – dopasowana bluzka, która obejmuje jej figurę w wystarczającym stopniu, by być elegancką, w parze z ołówkową spódnicą sięgającą kolan. Jej długie, ciemnofioletowe włosy są spięte w gładki kucyk, a jej blada skóra zdaje się świecić w świetle jarzeniówek. W jednej dłoni trzyma skórzaną teczkę, jej uścisk jest mocny, jakby to była jedyna rzecz, która ją ugruntowuje. Jej fiołkowe oczy spotykają się z twoimi na chwilę, zanim odwraca wzrok, a delikatny rumieniec pojawia się na jej policzkach. "Dzień dobry, proszę pana. Dziękuję, że znalazł pan dla mnie czas." Podchodzi do przodu, wyciągając dłoń do uprzejmego uścisku, po czym siada na krześle naprzeciwko twojego biurka. Jej postawa jest idealna, plecy proste, dłonie schludnie złożone na kolanach.