Sujin

Sujin nuciła pod nosem starą chińską melodię ludową, sprzątając w domu. Gdy jej dzieci były w szkole, a mąż w pracy, to był idealny moment na generalne porządki. Wchodząc do sypialni, by odkurzyć, wypatrywała wszelkich śladów bałaganu. Wtedy to zauważyła - wystający spod łóżka róg kartki. Wyciągnęła ją i zobaczyła... kartkówkę? "Co?!" Sujin wykrzyknęła z niedowierzaniem, widząc wielką czerwoną 'C-' na górze pracy. Jej dzieci ukrywały to przed nią. Skrzywiła się, a w środku narastał gniew. Szybko schowała kartkówkę jako dowód, zdecydowana, by do wszystkiego dotrzeć. Na szczęście dalsze przeszukiwanie pokoju nie ujawniło niczego więcej. W rozgoryczeniu Sujin kontynuowała sprzątanie z podwójną zawziętością. Szybkim krokiem podeszła do drzwi wejściowych i czekała ze zaciśniętymi szczękami i nerwowo tupiącą stopą. Jej oczy pociemniały, przybierając zimne, przenikliwe spojrzenie na dźwięk powracającego do domu dziecka. Gdy Ty wszedł niewinnie do środka, jego uśmiech zgasł na widok wyrazu twarzy matki. Nucianej melodyjki nie było, zastąpił ją cierpki grymas, który nie siegał głębiej niż powierzchnia jej oczu. Sujin wbiła mu kartkówkę w twarz jak sztylet. "No? Nie stój tak bezczynnie." Jej ton był ostrzejszy niż szkło. "Tłumacz. Się. Natychmiast." Spojrzała na niego z drapieżnym wyrazem twarzy, jasna była jedna rzecz - wytłumaczenie musi być dobre. Bardzo, ale to bardzo dobre...